Sizler Cennetâsâ bir baharda geleceksiniz!

Lisân-ı NÛR.....

2012-02-08T17:31:00.000+03:00

" Seni diğerlerinden farksız kılmaya bütün gücüyle gece gündüz çalışan bir dünyada

kendin olarak kalabilmek

dünyanın en zor savaşını vermek demektir.

Bu savaş başladı mı artık hiç bitmez..."

e.e.Cummings

Lütfen paylaşalım!!!

2012-01-03T02:53:00.002+03:00

Lütfen paylaşalım, bu ablamız uzun zamandır bu sıkıntıyı yaşıyor, Rabbim hayırlı helal rızık kapıları açsın ailesine..:((

"MERHABA
ARKADAŞLAR OSMANİYELİ BLOGGER ARKADAŞLAR VARSA BENİM EŞİM İŞSİZ LÜTFEN İMKANI OLANLAR VARSA EŞİME BİR İŞ YÜKSEKOKUL MEZUNU EHLİYETİ VAR BİLGİSAYAR SERTİFİKASI VAR AMA ALALI ÇOK OLDU YARDIMLARINIZI BEKLİYORUM SEVGİLER "
balsemin/gülsemin

Bereket şifresi...

2011-12-04T15:59:00.023+03:00

"Her kim Aşura Gününde ailesine ve ev halkına ikramda bulunursa, Cenab-ı Hak da senenin tamamında onun rızkına bereket ve genişlik ihsan eder." (et-Tergîb ve'l-Terhİb, 2:116)

***

Ayetlerle Cennet Kimler İçin Hazırlanmıştır?

2011-12-03T17:54:00.000+03:00

1) “İman edip salih amel işleyenler.”
Nisa 57, Yunus 9
2) “Allah’a ve Rasulüne itaat edenler.”
Nisa 13
3) “Muttakiler takva sahipleri.”
Ali İmran 133, Rad 35
4) “Görmediği halde Rahman’dan korkanlar.”
Kaf 33
5) “Allah’a yönelmiş bir kalp ile gelenler.”
Kaf 33
6) “Namazlarında huşu içinde devamlı olanlar.”
Mü’minun 2,9
7) “Boş ve yararsız şeylerden yüz çevirenler.”
Mü’minun 3
8) “Zekâtı verenler.”
Mü’minun 4
9) “İffetini koruyanlar.”
Mü’minun 5
10) “Emanet ve ahidlerine riayet edenler.”
Mü’minun 8
11) “Günahlarından sonra tevbe edip salih ameller işleyenler.”
Meryem 60
12) “Mallarıyla ve canlarıyla Allah yolunda cihad edenler.”
Saff 11
13) “Rabbimiz Allah’tır deyip sonra dosdoğru olanlar.”
Fussilet 30
14) “Allah’ın gözetilmesini emrettiği şeyleri akrabalık bağlarını gözetenler.”
Ra’d 21
15) “Rablerinden ve kötü hesaptan korkanlar.”
Ra’d 21
16) “Rablerinin vechini istemeleri sebebiyle sabredenler.”
Ra’d 22
17) “Kendilerine verilen rızıktan gizli ve açık infak edenler.”
Ra’d 22
18) “Kötülüğü iyilikle savuşturanlar.”
Ra’d 22
19) “İhlâs sahibi muhlis kimseler.”
Saffat 40-43
20) “Hesap gününe inanıp tasdik edenler.”
Mearic 26
21) “Şahitliklerini dosdoğru yapanlar.”
Mearic 33
22) “Verdikleri sözü yerine getirenler.”
İnsan 7
23) “Kendi canları istemesine rağmen yoksula, yetime ve esire yedirenler.”
İnsan 8

Samîmi ihlâsı kıran adam!

2011-04-20T23:09:00.001+03:00

Hıllet ise,

=> en yakın dost

=> ve en fedakar arkadaş

=> ve en güzel takdir edici yoldaş

=> ve en civanmert kardeş olmak iktiza eder.

Bu hılletin üssü'l-esası, samîmi ihlâstır.

Samîmi ihlası kıran adam,

bu hılletin gayet yüksek kulesinin başından sukut eder.

Gayet derin bir çukura düşmek ihtimali var; ortada tutunacak yer bulamaz.

Lem'alar, s.156

Nush ile USLAN..!

2010-11-23T18:14:00.000+03:00

-2- kudsi düsturunu kendine rehber et.

Hevesli akılsız çocuklar gibi, muvakkat, ehemmiyetsiz lezzetlerin peşinde koşma.

Düşün ki, fani zevkler, sana mânevi elemler, teessüfler bırakıyor.

Sıkıntılar, elemler ise, bilakis, manevi lezzetler ve uhrevi sevablar veriyor.

Sen divane olmazsan, muvakkat lezzeti yalnız şükür için arayabilirsin.

Zaten lezzetler şükür için verilmiş.

Emirdağ Lâhikası

Çekininiz..!

2010-11-23T18:05:00.001+03:00

İhlâsı kıracak esbabdan yılandan, akrepten çekindiğiniz gibi çekininiz.!

Bediüzzaman r.a.

Erkek yürüyüşlü bacıma...

2010-06-14T17:21:00.003+03:00

Biliyorum, bugünkü yazımıza bir kısım bacılarım itiraz edecek; hatta belki de bize kızacaklar...

Çünkü, bâzı ifâdelerimiz acı olacak, ya da acı gelecek.

Ama olsun... Değil mi ki "Dost acı söyler" darb-ı meselinde kastedilen mânâ samimiyettir, doğruluktur... O halde, biz de aradaki bu samimiyete güvenerek, bâzı acı gerçeklere temas edebiliriz.

İfadelerim, düzensiz ve münasebetsiz de olsa, içimden aynen geldiği gibidir. Lâzım olanlarını alın; fuzûlî gördüklerinizi de bize iade edin.

* * *

İçimin tâ derinliklerinden gelerek, uzun zamandır boğazımda bir yumruk gibi düğümlenen mânâları kelimelere dökerken, nazma dönüşen şu ifâdelerle sen kardeşime hitâb etmek durumunda kaldım:

Uğrunda canımı serdiğim,

Nâmahrem eli değmesin diye,

Yolunda cehd û cidâl verdiğim,

Ey başımdaki ulvî tacım!

Şimdi bakıyorum da,

Bir garip olmuşsun;

Âh benim 'erkek yürüyüşlü' bacım!

Ne o hâlin böyle? Kendini boğazlarcasına bağlayıp, bir de ensende düğüm attığın başörtün bir yana; ayağına çektiğin şu daracık pantolonunla, yerleri öyle bir arşınlıyorsun ki, yürüyüşün benimkinden büyük, daha sert, daha erkekçe...

Doğrusu, bunları hiç mi hiç yakıştıramadım sana...

Bizim değil, takat bir kısım mü'min kardeşlerinin, senin taşıdığın değerler için onca yaptığı mücadele azmi ve cihâd şevki kırılabilir, sarsılabilir. "Biz bu kerih kıyafetler için mi, bunca mücadele verip çile çektik?" diyebilirler...

Sakın, gevşekliği netice verecek bir davranışın içinde yer alma, buna sen sebep olma.

Evet bacım. Sana bu şekilde hitab ettiğim için, özellikle bir tâbirimden rahatsız olarak bana şunu sorduğunu tahmin ediyorum:

"Herşey iyi, güzel, tamam da; başlığa bile çıkardığın şu "erkek yürüyüşlü" lâfını neden sarf ediyorsun? Bu, aynı zamanda bir itham değil midir?"

Hakkını helâl et mesture bacım... Dedim ya, içimden geldiği gibi konuşuyorum.

Belki de, mesture bir kardeşim olduğun ve bana hak vereceğini düşündüğüm için, bu derece dostça konuşabiliyor ve daha rahat hitap edebiliyorum...

Evet, evde dahi olsa, kemeri, kuşağı görünen pantolonlar giymiş, adeta bir erkek karikatürünü andıran hâlini tasavvur ettikçe, inanın nihayet derecede üzülüyor, rahatsız oluyor ve bunu asla hazmedemiyorum...

Pantolon giymiş olsan dahi, bunun dışarıdan belli olmaması, vücut hatlarını belli ettirecek şekilde görünmemesi lazım.

Kaldı ki, vücut hatlarını belli eden hiçbir kıyafet, tesettürün mânâ ve mahiyetini taşımaz, taşıyamaz.

* * *

Hâ, şunu da unutmayalım... Bizler ki, mütesettir olmayanlara bile himmet elini uzatır, onların manevî yardımlarına koşar; kazanmak için de son derece nâzik ve hassas davranırız...

Amma ve lâkin, mütesettir olan, veyahut sonradan da olsa örtünen bir hanım, bu kimliğinin ve kişiliğinin hakkını da vermeli değil midir? Tesettürlü bir hanım, temsil ettiği inanç ve değerler manzumesinin ağırlığını ruhunda ve vicdanında dâima taşıdığı gibi, bunu fiilleriyle göstermesi, hâl ve hareketleriyle de izhâr etmesi gerekmez mi?

Bir de 'örf-ü nâs' dediğimiz genel kabuller var...

Davranışlar ve yaşayışların, inanan ekseriyet tarafından tasvib görmesi, vicdanen tasdik edilmesi gerekir. Aksi takdirde, bünyede görünmeyen veya fazla hissedilmeyen küçük küçük yaralar açılır. Yaraların çoğalmasıyla da, zamanla bünye sıhhatini kaybeder; bitkin, tâkatsiz bir hâle gelir...

O zaman, yaşadığımız hayatın tadı-tuzu kaybolur; zevki, lezzeti ve heyecanı da söner, gider.

Takvâ dâiresine girme hususunda, ısrar ve îkaza gerek olmayabilir. Fakat, fetva dâiresi için durum hiç de öyle değildir... Takva dairesine giremeyen, günâha girmiş sayılmaz; ancak, fetva dairesinin hemen çıkışında tehlikeli günâh virajları başlar...

* * *

Şimdi, pantolonlu hanımların, erkeğe benzeyip benzemediği, bu sebeple günâha girip girmediği hususunda, bir sürü tevil ve yorumlara gitmeye de hiç gerek yok...

Ekseriyet-i mutlaka ile, ebeveynler kızlarının, erkekler de eşlerinin veya kız kardeşlerinin—hattâ, mesture olsun olmasın—erkeksi pantolonlarla gezmesinden rahatsız olur...

Şayet azarlayıp kırıcı davranmıyorlarsa, onların bu işi benimsediği mânâsı hatıra gelmemeli.

Yakınlarınız, yüksek sesle konuşmasalar bile, aslında kimse böyle tuhaf bir vaziyete taraftar değildir. Bunun böyle olmasını istemez, tasvip etmez, hazmetmez; bundan bir haz duymaz ve duyamaz da...

* * *

Eğer bu söylediklerimden sıkılıp da "Amaaan... Üfffl.. Yetti be; sıktı artık... Ne var bu kadar büyütecek?.. Şöyle yapsam n'olacak; böyle giyinsem n'olacak?" dersen bacım—ki, bu tahammülsüzlüğündür biraz da seni böyle tuhaflaştıran—sana bu defa şunları da söylemeden edemem:

Bilirsin ki, geyik, hayvanât bahçesinde de bulunur, kendi fıtrî mekânında da... Ama, bilesin ki geyik karlı doruklarda güzeldir... O fıtrî mekân, ona daha çok yakışır. Ve o nazenin mahlûk, kendi tabiî ortamında daha temiz, daha semiz; daha bir hoş ve daha hürdür...

Keza, bir çiftçi, başkasının tarlasında da çalışabilir; kendi toprağında da... Lâkin o çiftçiye, o ırgata en çok kendi öz tarlası yaraşır ve yakışır... Rahatı, huzuru ve kalbi ferahlığı da, yine ona göredir.

* * *

Değerli bacım. Sıkılmaya ve bana kızmaya devam etsen dahi, bir ağabeylik nasihati kabilinden, son olarak şunları da söylemek durumundayım:

* Erkeğin kadına benzemeye çalışması muhannesliktir ki, dînen yasaklanmış, lanetlenmiş, bilirsin. Aynı sınırlamanın, kadınlar için de geçerli olduğunu bilmelisin.

* Gel bacım, erkeklik görüntüsüne seni yakınlaştıran davranışlardan, kılık-kıyafetten uzak dur. En belirgin çizgilerle 'hanımlık mevki'ine yakışmaya, lâyık olmaya çalış. Yanı, zarfıyla ve dahi mazrufuyla iyi bir "hanım" ol.

* Yine, erkeğe daha çok yakışan sert ve kocaman adımlarla yürüme... Fıtratında mevcut olan yumuşak huyluluğun gibi, yürüyüşünle ve ef'alinle de vakur ol.

* Kezâ, sınır tanımaz bir serbestliği, patavatsızlığı, kabalığı, dağınıklığı ve hatta yüksek sesle konuşmayı, sakın ola kanıksayıp da alışkanlık hâline getirmeyesin... Muhafazakâr ve derli-toplu olmak, değerini daha çok yükselten üstün meziyetlerindir, unutma!

* Başörtün, sancağındır; pardösü ise, kem gözlerden seni koruyan bir zırh oldu. Her ikisi için de, bak nice kudsî mücadeleler verildi...

Peki, ya şu erkekvârî pantolon için ne demeliyiz şimdi?.. Bir hanım libâsı olarak, bunun ne örfümüzde, ne an’anemizde, ne irfanımızda yeri var; ne de uğrunda verilmiş mukaddes bir mücadele... Ama şu acıklı hâle bak ki, neredeyse tersine bir mücadele vermek gibi, bir garip duruma düştük... Sen, yeşeren ümitleri boşa çıkartma; cihad ehline "Eyvah!" dedirtme bacım.

* Yine sakın "Bir pantolon yüzünden bunca lâf etmeye değer mi?" demeyesin. Bu, göze batan bir çöp gibidir... Gözü ağrıttığı gibi, geniş bir manzarayı da setredip kapatır, karartır...

Sonra, basit bir çöp dahi, suyun akıntısına terk edilirse, derelerden nehirlere, oradan da karanlık denizlerin kirli kuytularına sürüklenip gider. Orada ise, yosunlu bir körfezde birikmiş irili ufaklı diğer çöplere karışarak taaffün edip çürümeye başlar...

Şimdilik bu kadar, vesselâm.

M. Latif Salihoğlu

14 Mart 1995 tarihli Yeni Asya’nın BEDESTEN köşesinde çıkmış olan bir yazı

Sığın Yüce Mevlâya..

2010-05-10T10:47:00.003+03:00

Sultânım..

2010-02-26T00:49:00.005+03:00

object>

SULTÂNIM

GÜL CEMALINI GÖREN HAYRAN OLUR SULTANIM
CENNET BILE SENINLE SEYRAN OLUR SULTANIM
SEN Kİ NURİ HÜDASIN RAHMETSIN YERE GÖĞE
YANMIŞLAR HEP KAPINDA REYYAN OLUR SULTANIM

TAA EZELDEN EBEDE MISLIN YARATILMADI
SENIN LUTFUNA EREN SULTAN OLUR SULTANIM
İLAHI BIR GÜNEŞSIN NURUNA PERVANE CAN
ASKINDAN MAHRUM SİNE ZINDAN OLUR SULTANIM

FAZLININ ETEGINE AKLIN ELI ERİŞMEZ
SENSIZ GULZARI CENNET HICRAN OLUR SULTANIM
ALEMDE KIMSE DEĞİL SENSIN KALBLERE TABİB
NURUN GÖNUL DERDIME DERMAN OLUR SULTANIM

DIDARINA AŞIKIM YANMAKTA CİĞERDEZA
NE GUN NE GUN GEL DIYE FERMAN OLUR SULTANIM
NURUNU İNCISIDIR SEMA GUNES AY YILDIZ
SENDE KUCUK BIR DAMLA UMMAN OLUR SULTANIM

BUTUN ALEM HALKININ BIR SENSIN TEK ÖVUNCU
ŞANININ YÜCE KILAN RAHMAN OLUR SULTANIM
SENIN KEREM KAPINA KOŞMADA BÜYÜK KÜÇÜK
ÜMMETINE BASKA KIM MIHMAN OLUR SULTANIM

SANA TABI OLMAYAN YARIN RUZİ CEZADA
BIN DEFA YUZBIN DEFA PİŞMAN OLUR SULTANIM
BU NECATI MÜCRIME NAZARIN ERIŞMEZSE
ARTIK ONA HERBIR SEY DUŞMAN OLUR SULTANIM

SENIN GÜL HATIRINA NICE BIN GUNAHKARA
CENNETLER VE FIRDEVSLER IHSAN OLUR SULTANIM
SENI SEVMEYENLERE SAADET GÜNÜ YOKTUR
ANLARLAR KIYMETINI ZAMAN OLUR SULTANIM

KIMIN CAN TOPRAĞINA NURUNDAN ZERRE DÜŞSE
BİR BİLAL, BİR AMMAR, BİR SELMAN OLUR SULTANIM
SEN HABIBI HUDASIN HİÇ ÜMİT KESER MIYIM
MİSKINLERE IHSANIN ER’AN OLUR SULTANIM

MUCİZE PARMAKLARIN ÇÖLDE SULARI ÇAĞLATTI
BİR ÇALIYA EL SÜRSEN ELVAN OLUR SULTANIM
CENNETLER MÜŞTAKINDIR BIN TÜRLÜ IHTIRAMLA
SENI SELAMLAYACAK RIDVAN OLUR SULTANIM

DEVLETININ EŞİĞİ GÜNEŞTEN DAHA PARLAK
SANA BÜTÜN NEBILER IHVAN OLUR SULTANIM
BİR ŞAN KI DILE SIĞMAZ KELAMIN GÜCÜ YETMEZ
KAÇ SÜLEYMAN YOLUNA KURBAN OLUR SULTANIM

SENSIN MÜLKÜN SEYYIDI ALEMIN TEK RAHMETI
ŞANINA ŞANLAR KATAN SUBHAN OLUR SULTANIM
NURUNUN İNCİLERİ CENNETIN ZİĞNETIDIR
ORDA DERTLER KEDERLER NIHAN OLUR SULTANIM

SEN NASIL ŞANLI İSEN SENIN VEZIRLERIN DE
SIDDIK GIBI BIR ŞAHI CİHAN OLUR SULTANIM!

M.NECATİ BURSALI

Mâdem..Ölüm öldürülmüyor..!

2010-01-07T11:40:00.003+03:00

Ey biçareler!

Bu dünya bir misafirhânedir.

Her günde otuz bin şahit,

cenâzeleriyle "El-mevtü Hakkun" hükmünü imzâ ediyorlar ve o dâvâya şehâdet ediyorlar.

Ölümü öldürebilir misiniz?

Bu şahitleri tekzib edebilir misiniz?

Mâdem edemiyorsunuz; mevt Allah Allah dedirtir.

Sekeratta Allah Allah yerine hangi topunuz, hangi tüfeğiniz,

zulümât-ı ebedîyi o sekerattakinin önünde ışıklandırır,

ye's-i mutlakını ümid-i mutlaka çevirebilir?

29. Mektub

Süleyman Hünkâr

2010-01-05T01:56:00.000+03:00

Süleyman Hünkâr

Ne zaman anarsam seni..

2009-12-06T01:30:00.000+03:00

Ne büyük bahtiyarlıktır ki..!

2009-12-04T16:05:00.000+03:00

Hayli zaman evvel, Kur'ân'daki tevafuk sırrını açmaya başlamıştınız. Bugüne kadar lihikmetin mahfî kalmış olan i'câz-ı Kur'ân'dan, böyle çok mühim bir faslının keşfine ve neşrine muvaffak oluşunuza ne kadar hamd ve şükür edilse yeridir. İzn-i Bâri ile açtığınız bu yolda ilerledikçe, daha ne kadar harikalar meşhudunuz olacak ve bunlardan muhtaç kardeşlerinize ne âli müjdeler vereceğiniz; geceden sonra gündüz, kıştan sonra bahar, dünyadan sonra âhiretin vücutları gibi kat'î hissedilmektedir. Ne büyük bahtiyarlıktır ki, bu saâdetlere mazharız. Ne kadar bedbahtlıktır ki, bu Nurlara göz yumarlar. Ne derece hatâdır ki, bu hakaike lâyıkı veçhile alâkadar olunmaz. Ne câniyane ve ahmakane bir ruhtur ki, üflemekle bu güneşi söndürmek düşünürler.

İşte bu ışıklı yolunuzda, Sâhib-i Kevserin delâletiyle Kevseri buldunuz. Şefîu'l-Mahşerin izniyle Kevser ırmağının menbaında durarak, âyet-i celîlesini okuyor ve "Ey nâs! Kim ki ebedî hayat ister, işte âb-ı hayat! Kim ki yolunu şaşırmış; işte vesile-i necat! Kim ki küfür ve inadından dönmez, onu bekliyor şedit azap ve ikab! ilââhir" gibi nurlu beyanatınızla her taifeyi ihyâ, ikaz ediyorsunuz.

Sizi kudsî hizmetinizde, alâ kaderi't-tâka tâkibe çalışan dost, kardeş ve talebelerinize birer maşrapa vererek, muhtaçlara gıda, zayıf ve marizlere ilâç, zâlim ve kâfirlere semm-i katil olan mâ-i kevserden ulaştırmayı emrediyorsunuz. Sizin kudsî hizmetinizle, irşadınızla açılan hakikat ufkuna bakınca, Kur'ân'ın hudutları tayin ve tahdid edilmeyecek kadar vâsi bir havz-ı ekber olduğunu; Fatiha besmelesinin menbaından gelen, herbirisi ayrı lezzette, ayrı şiddette, ayrı kuvvette "sûre"ler namında, yüz on dört âb-ı hayat şubelerinin kevser musluğundan bu havuza akmakta olduğunu görür gibi oluyoruz.

Hulûsi

Barla Lâhikası

Ben seninle daha mutluyum ya Rab

2009-11-25T14:15:00.008+03:00

Seni seviyorum yüce Yaradan

Bütün engelleri kaldır aradan

Hiçbir şey istemem fani dünyadan

Ben seninle daha mutluyum ya Rab

Geceleri kalkıp çok yalvardım

Gündüzleri devran edip döndüm

Her nereye varsam daim sordum

Ben seninle daha mutluyum ya Rab

Geceleri kalkıp uyanamadım

Zikir boyasına boyanamadım

İlahi aşkına ben yanamadım

Ben seninle daha mutluyum ya Rab

Her gönülde ayrı ayrı sevgin var

Bu kulların ayrı ayrı derdi var

Benim senden başka kimim var

Ben seninle daha mutluyum ya Rab

Ziyaret tavâfı

2009-11-08T19:54:00.002+03:00

Gani Mevlâm nasîb etse..

2009-11-07T18:34:00.000+03:00

radyo dinle

Bir güzel insan, güzel NURCU Şaban Abimizin mekânı cennet olsun..

2009-11-05T18:51:00.003+03:00

Duyduğumdan beri gözyaşlarım kurumuyor..Yine güzel bir insan daha, bizleri bu fâni, gurbet dünyada bırakıp, vatan-ı aslîsi olan cennete dönüşte berzah âlemine göçtü..Ömrümüze NUR tohumları serpen, hayatımıza bir ömür boyu pusula olacak Nurdan nasihatlerle, bizleri, koca bir nesli yetiştiren, bu aziz insana vefâ borcu nasıl ödenir ki..Rabbim ebeden râzı olsun, biz râzıyız ve şâhidiz ki Şaban Abimiz hakikatli bir Nur talebesiydi..Bilmem ki bu hüzün nasıl gider bu kalbden..): Tek derman: "İnnâ Lillahi ve İnnâ İleyhi raciun" Azîz rûhuna el-Fâtihâ..

Yeni Asya bugünlere gelirken

“Cebİmde ekmek param olsa mutlaka gazetemi alır evime götürürüm.”

Bu ifadeler geçen gün telefonla görüştüğümüz Karabüklü değerli dostumuz Yusuf Tunç’a ait. Hanımı, Bursa’da okuyan kızına telefon ediyor: “Kızım mutlaka Cevşen’ini oku. Yeni Asya’yı da almayı ihmal etme.”

1990’lı yıllarda Yenibosna’daki ihtilafta maddeten ve manen büyük fedâkârlıklarda bulunan Yusuf Beyler gibi gayyur okuyucular sayesinde bugünlere geldi Yeni Asya. İnşaallah istikbale de böylesi fedakârlarla gidecek.

Yeni Asya’yla niye bu kadar uğraşıldı, uğraşılıyor? Onca uğraşmalara rağmen nasıl ayakta kaldı?

Bu soruların cevabını herkes kendi dünyasında bulabilir. Kusur gözüyle bakınca kusur bulmamak mümkün değil. Ama rıza ve memnuniyet gözüyle bakıldığında hataların dahi görülmediği bir gerçek.

Tabiî hayalci olmamak lâzım. Kusur arayanlar insaf ve vicdanla baktıklarında kusurlar elbet dikkate alınır ve düzeltilir. Rıza ve memnuniyet gözüyle bakanlar da Polyannacılık oynamamalı. Hatalar, eksikler görülmeli; daha iyiye, daha mükemmele, daha güzele ulaşabilmek için gayret gösterilmeli.

Bir defa Yeni Asya gibi Üstad Bediüzzaman’ın “medyadaki dili” olabilecek bir gazete bulunmalı ve onun daha güzel, daha mükemmel olabilmesi için yekvücut hâlinde çalışmalı.

Yekvücut, tekyürek olduktan sonra elde edilemeyecek başarı olamaz. Üstad da hep bunun üzerinde durmaz mı? İhlâs Risalesi’nde (2. Düstur) ne güzel anlatır: “Bu hizmet-i Kur’aniyede bulunan kardeşlerinizi tenkit etmemek ve onların üstünde faziletfüruşluk nevinden gıpta damarını tahrik etmemektir. Çünkü, nasıl bir insanın bir eli diğer eline rekabet etmez, kalp ruhun ayıbını görmez. Belki birbirinin noksanını ikmal eder, kusurunu örter, ihtiyacını yardım eder, vazifesine muavenet eder. Yoksa o vücud-u insanın hayatı söner, ruhu kaçar, cismi de dağılır.”1

Geşmişte acısıyla tatlısıyla bir kısım olaylar yaşadık, bugünlere geldik. Geçmişten gerekli dersleri alıp geleceğe ümitle, şevkle bakmamız, yönelmemiz gerekiyor.

Ama şu soruyu kendi kendimize mutlaka soralım: “Yeni Asya bu noktada mı olmalı?”

Buna, “Evet” dememiz mümkün değil. “Hayır” diyorsak mutlaka birşeyler yapmamız gerekir. Hem Üstadın “basındaki dili” diyeceğiz, hem de ona şayeste bir faaliyet içerisine girmeyeceğiz, bu mümkün değil.

Çıkaranları ve okuyanlarıyla kolları sıvamanın zamanı gelmedi mi? Yeni projeler, yeni faaliyetlerle yeni bir Yeni Asya hedefimiz olmalı.

Dipnot:

1- Lem’alar, s. 222.

Şaban Döğen
27.10.2009

Fâni şeylerle kalbini bağlamak kâr-ı akıl değildir. !

2009-11-01T01:53:00.014+03:00

"Kendi nefsime hitaben demiştim: Ey gafil Said! Bil ki, şu âlemin fenâsından sonra sana refakat etmeyen ve dünyanın harabıyla senden mufarakat eden bir şeye kalbini bağlamak sana lâyık değildir. Hususan senin asrının inkırazıyla seni terk edip arka çeviren ve bahusus berzah seferinde arkadaşlık etmeyen ve hususan seni kabir kapısına kadar teşyî etmeyen, hususan bir iki sene zarfında ebedî bir firakla senden ayrılıp günahını senin boynuna takan, hususan senin rağmına olarak husulü ânında seni terk eden fâni şeylerle kalbini bağlamak kâr-ı akıl değildir.

Eğer aklın varsa, uhrevî inkılâbâtında, berzahî etvârında ve dünyevî inkılâbâtının müsâdemâtı altında ezilen, bozulan ve ebedî seferde sana arkadaşlığa muktedir olmayan işleri bırak, ehemmiyet verme, onların zevâlinden kederlenme.

Sen kendi mahiyetine bak ki: Senin lâtifelerin içinde öyle bir lâtife var ki, ebedden ve Ebedî Zattan başkasına razı olamaz. Ondan başkasına teveccüh edemiyor. Mâsivâsına tenezzül etmez. Bütün dünyayı ona versen, o fıtrî ihtiyacı tatmin edemez. O şey ise, senin duygularının ve lâtifelerinin sultanıdır.Fâtır-ı Hakîmin emrine mutî olan o sultanına itaat et, kurtul."
17.lema

Ümidini kesmeyen nikbin kimseler..

2009-10-26T12:27:00.001+03:00

Allah’tan hiçbir zaman ümidini kesmeyen nikbin kimseler; ümidin, sürur ve sevincin, neşe ve neşvenin, gayret ve himmetin nuraniyet, muvaffakiyet ve saadeti içinde yaşarlar.

İmanlı ve nikbin adam her yerde sihirli bir muharrik ve müjde definesi olarak sevinç ve sürurla istikbal edilir, derunî bir neşe ve neşvelerle karşılanır.

Onun tahkikî imanla münevver ve mücehhez vücudu görünür görünmez bütün sineler nuranî tebessümlerle müzeyyen olur, bütün yüzler ışıklanır, bütün gönüller ılâhî sevgi ve saygı ile dolup taşar. Sanki gittiği yerlere mânevî ışık, güneş ve sevinç götürür. Risale-i Nur ile mücahede-i diniyede muzaffer olmak için mazhar olduğu kudretten ve salabetten ruhlara güç ve kuvvet akıtır.

İmanlı, nikbin ve ebedî ve ezelî bir gaye sahibi ve cihan-şümul Kur’ânî davanın, ivazsız ve ücretsiz hizmetkârı, Risale-i Nur’la tenvir edip sevindirmek istediği her şahsın daima gönlünü ferahlandıracak, ruhunu ılâhî heyecanlarla coşturacak sözleri arayıp bulur.

Onlara sadece boş birkaç cümle söylemez. Her birisi muhatabının ebedî saadet ve ferahı ile alâkalı olan ve onunla kalb ve kafasında ılâhî tesirler nakşeden, onun sevinç ve neşesini arttıracak sözleri, Risale-i Nur’un intişarıyla meydana gelen ıslâmi fütuhat müjdelerini öğrenip takip eder, arar, bulur.

Bunları, din kardeşliği sevgisinin coşkunluğu ile halisâne ve nezihâne bir tarzda söyler, onlarla nuranî sohbetler yapar, nuranî, neşveli bir Cennet husule getirir. O meclis-i nuranîde şükür, huzur, sürur, selâmet, sebat ve metanet hâkim olur.

İmanlı idealistler, mukaddes bir hedefe ulaşmayı gaye-i hayat edinen insanlar, Allah’a hadsiz minnet ve şükran hisleri içinde şen ve şakir kimselerdir. Yüzleri daima bu şükran ifadesini belirten tebessümlerle mütebessimdirler.

Hatta fizikî, ruhî ve dimağî bakımdan sıhhat ve afiyetle yaşamayı temsil ederler. Bu zinde müşahitler Risale-i Nur’u tanımadan, onu okuyup nur ve kuvvet almadan evvel me’yus, mücrim, zayıf ve dürüst olmayan kişilerdir.

Risale-i Nur’u okumakta sebat ve sadakata, ibadet ve taate, sabır ve selâmete sahip olmak için devamlı cehdler yaparlar. Kısa bir zamandan sonra artık kendilerini zorlamaksızın en zor, en tehlikeli ve başarılmaz gibi görünen meşru hareketleri ibadet ve hizmetlerini büyük bir kolaylıkla ifa etmek başarısına erişirler.

İslâm düşmanlarının, gafil ve cahillerin, başkalarının ve eski arkadaşlarının, hısım ve akrabalarının ve meslektaşlarının sarsıcı cesaret ve gayret kırıcı sözlerine, telkin ve propagandalarına karşı koyduran, işte bu irade ve iman kuvvetidir.

Dâr-ı mücâzât hazırlamasın..Hâşâ..!

2009-10-17T10:55:00.001+03:00

Evet, hiç mümkün müdür ki,

insan, umum mevcudât içinde

ehemmiyetli bir vazifesi, ehemmiyetli bir istidadı olsun da,

insanın Rabbi de insana bu kadar muntazam masnuâtıyla kendini tanıttırsa,

mukabilinde insan İmân ile Onu tanımazsa;

hem, bu kadar rahmetin süslü meyveleriyle kendini sevdirse,

mukabilinde insan ibâdetle kendini Ona sevdirmese;

hem, bu kadar bu türlü nimetleriyle muhabbet ve rahmetini ona gösterse,

mukabilinde insan şükür ve hamd ile Ona hürmet etmese,

cezasız kalsın,

başıboş bırakılsın,

o izzet, gayret sahibi Zât-ı Zülcelâl, bir dâr-ı mücâzât hazırlamasın?

10. Söz - 66

Mü'mine mükâfatı, münkire mücâzâtı olmasın..Hâşâ..!

2009-10-17T10:49:00.002+03:00

Hiç mümkün müdür ki,

şe'n-i Rubûbiyet ve saltanat-ı Ulûhiyet,

bâhusus böyle bir kâinatı, kemâlâtını göstermek için

gayet âlî gâyeler ve yüksek maksadlar ile icâd etsin,

onun gâyât ve makâsıdına karşı,

İmân ve ubûdiyetle mukâbele eden mü'minlere mükâfatı bulunmasın

ve o makâsıdı red ve tahkir ile mukâbele eden ehl-i dalâlete mücâzât etmesin?

10. Söz - 65

Bâkî yoluna sarf olunan herşey bekâya mazhardır..

2009-10-14T19:54:00.003+03:00

Merhum ve muazzez Ali uçar r.h. Ağabey'den hizmet notları..

Demek, bir mahkeme-i kübrâ var..!

2009-10-14T10:19:00.001+03:00

Hiç mümkün müdür ki,

bir saltanat,

bâhusus böyle muhteşem bir saltanat,

hüsn-ü hizmet eden mutîlere mükâfatı

ve isyan edenlere mücâzâtı bulunmasın.

Burada yok hükmündedir.

Demek, başka yerde bir mahkeme-i kübrâ vardır.

10. Söz

Aklını başına al..!

2009-10-14T10:15:00.001+03:00

Ey insan, aklını başına al!

Hiç mümkün müdür ki,

bütün envâ-ı mahlûkatı sana müteveccihen muâvenet ellerini uzattıran

ve senin hâcetlerine "Lebbeyk!" dedirten

Zât-ı Zülcelâl seni bilmesin, tanımasın, görmesin?

Sözler | 16

O sevgilinin maksudu umumun da maksûdudur..

2009-10-13T19:29:00.001+03:00

Acaba bu kadar şefkatli ve kudretli bir padişah,

hiç mümkün müdür ki,

en ednâ bir adamın en ednâ bir merâmını ehemmiyetle yerine getirsin,

en sevgili bir yâver-i ekreminin en güzel bir maksudunu yerine getirmesin?

Halbuki, o sevgilinin maksudu umumun da maksûdudur;

hem padişahın marzîsi,

hem merhamet ve adâletinin muktezâsıdır,

hem ona rahattır, ağır değil.

Bu misafirhânelerdeki muvakkat nüzhetgâhlar kadar ağır gelmez.

10. Söz

İnsanlar korktuğu zaman, onlara korku yoktur..!

2009-10-13T13:53:00.003+03:00

Merhum, muazzez Ali Uçar Ağabey'den r.h. uhuvvet bahsi..

Ben kadınların müdafîiyim.!

2009-10-10T21:54:00.002+03:00

Bir gün merhum, muazzez ve muallâ Üstadımız Hazretleri buyurdular ki (şu mealde):

“Ben bir hanım Nur talebesini, otuz erkek Nur talebesi fevkinde görüyorum.
Çünkü onlar dinde samimidirler; hem fıtratlarında olan şefkat seciyelerini Risale-i Nur’da görünce tam sarılıyorlar.
Ahir zamanda taife-i nisa, dine mühim hizmet yapacaklardır.
Kendilerinin açık saçıklığa heves etmeleri, onların fenalığından değil,
zaife oldukları için, kendilerini himaye edecek bir kocaya sahip olabilmek gibi bir histen ileri geliyor.
Ben kadınların müdafîiyim.
Çünkü kadınlarda şefkat seciyeleri bozulmamış; evlâdı için hayatını feda eder.

Fakat erkeklerde namus seciyesi inkısam etmiş, zayıflamış, yani samimiyet bulunmuyor.
Hem de kafalarını siyaset bozmuş; riyakâr olmuş.
Nasıl ki bir korkak kumandana, cesur bir nefer kalben itaat edemez;
bunun gibi şefkat seciyelerini muhafaza eden şefkat kahramanları da
karısını koluna takıp sokağa çıkan dindar erkeklerde dahi zaafa uğrayan,
zayıf bir namus seciyesine sahip bir kocaya ailesi tam itaat etmiyor.
Karı koca mabeynindeki bütün geçimsizliklerin sebebi bundan ileri geliyor.”

Buna binaen bizde

hanımlara bilhassa,

mütedeyyinlere,

bilhassa ve bilhassa Risale-i Nur’la kurtulup Risale-i Nur’a sarılanlara

şefkat ve müsamaha ile,
biraz yaşlanınca, imanlı olmak, feraizini yapmak gibi Cebel-i Uhud misalindeki değeri
ve esasattaki bu amel ve itikadı karşısında
kadınlık hissiyatından, gençlik saikasıyla olan fer’î şeylerden neşet eden bir nevi fürudvari kusur ve hatalarını
müsamahayla ve şefkatle, kusurlarını nazara alıp ve verip tenkit etmemek,
hasene ve hizmetini nazara almak ve vermek gibi
müşfik Üstad-ı ekmelimin ahlâk-ı hamidesiyle ahlâklanarak bu ulvî ahlâkın muktezasıyla
–Nur kardaşlarımıza, bilhassa Nur’a dost ve taraftar olanlara ve mü’min ve mü’minelere–
kalen ve kalemen amel etmeye çalışıyoruz.

Bu mezkûr hakikate binaen hanımların ister küllî ister cüz’î uyanmasına
mütevafit derecede İslâmiyetin icabatıyla amil olmalarına hizmet eden,
bilhassa ve bilhassa Nur’larla kurtularak, uyanarak
iman ve İslâmiyete, Nur’un meslek ve meşrebine (tam mutabık olmasa) dahi
ki meslek ve meşrebine göre kal ve kalemini istihdam etmeyi esas tutan mümtaz Nur kardeşlerimizin
bu candan ve samimi arzularına pek o kadar uygun gelmese dahi
–bu bir yetiştirme devresidir, inşaallah gittikçe tekemmül eder–
kendisinin Nurcu olduğunu bazı kal ve kalemiyle anlayan okuyucular ve dinleyiciler üzerinde,
kabiliyeti nispetinde Nur’un feyziyle müessir oluyor.
Fevkalâde bir hizmet yapıyor.
Bu vesileyle okuyucu veya dinleyicilerde
Nur’lara iştiyak veya takdir ve dostluk hiss-i ulvîsinin meydana gelmesine vesile oluyor.

Zübeyir Gündüzalp'ten r.a.
NEZİHİ MUSTAFA POLAT’A MEKTUP (1969)

"Keçekülah" ın kıymeti..!

2009-10-08T19:07:00.004+03:00

Üstadımız bir gün Van'da teyzemgilin dükkânında oturmuştu.

Külâhını masanın üzerine koyarak elini üstüne vurdu ve külâha hitaben.

"Sen bana kaç bin liraya mal oldun?" dedi.

Ben de,

"Üstadım, senin her şeyin böyle pahalı mı olur?

Bu külâh on beş kuruşluk bir şeydir." dedim.

Bunun üzerine Üstadımız dedi ki:

"Ruslar benim kıyafetimi hiç sevmezlerdi.

Bu kilâhımı da çıkarmamı isterlerdi.

"Sen bunları çıkar at! Sana elbise verelim, onları giy.

Sana maaş bağlayalım." derlerdi.

Ben onlara, "Sizin maaşınızla kıyafetimi değiştirmem." dedim.

Şimdi, hesab edelim, üç sene kadar esarette kaldım.

Bağlıyacakları banknot üzerinden hesab et, kaç lira tutar?

Ona göre kıyafetimin kıymetini anla!" dedi.

Molla Hamid Ekinci

Ey erkekler, siz namuslu olun..Ki..!!!

2009-08-04T07:48:00.005+03:00

Her sözü mutluluk ve şifa iksiri olan Peygamberimiz (s.a.v)

erkeklere şöyle seslenir:

"Siz tertemiz ve namuslu olun,

yabancı kadınlara sarkıntılık etmeyin ki,

kadınlarınız da namuslu olsunlar,

iffetlerini korusunlar ve şereflerini kaybetmesinler."(64)

"İnnallâhe maes-sâbirîn.." Allah sabredenlerle beraberdir..

2009-08-03T11:37:00.012+03:00

Sabrı bize Hak Teâlâ emretti

Cümle ârif "belî" deyûb sabretti

Ye's bilmedi o sabr ile azmetti

Sabrın sonun "selâmet"le Nakşeden

Ol kulunu Sevdiğiyle haşretti

hudabin

Ahbaba kavuşturur beni...

2009-07-30T19:03:00.002+03:00

Mevte, ecele dost bakarım, sen gibi korkmam.

Kabre gülerekten girerim, sen gibi ürkmem.

Ejder ağzı, vahşet yatağı, hiçlik boğazı-sen gibi görmem.

Ahbaba kavuşturur beni, kabirden darılmam, sen gibi kızmam.

Rahmet kapısı, nur kapısı, hak kapısı;

ondan sıkılmam, geri çekilmem.

"Bismillâh" diyerek çalıyorum; ^{Haşiye 1}

arkama bakmam, dehşet de almam.

"Elhamdülillâh" diyerek rahat bulup yatacağım;

zahmeti çekmem, vahşette kalmam.

"Allahü ekber" diyerek ezan-ı haşri işitip kalkacağım;

^{Haşiye 2} mahşer-i ekberden çekinmem, mescid-i âzamdan çekilmem.

Lûtf-u Yezdân, nur-u Kur'ân, feyz-i İmân sâyesinde hiç üzülmem.

Durmayıp koşacağım, Arş-ı Rahmân zılline uçacağım,

sen gibi şaşmam inşaallah.

17. Söz

...Ümidini yitirme...

2009-07-30T11:44:00.004+03:00

"Lâ taknetu min rahmetillah"

Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin.

Zümer; 53

Bu Da Gelir Bu Da Geçer ..

2009-07-29T12:49:00.003+03:00

Ne Ağlarsın Benim Zülfü Siyahim,
Bu Da Gelir Bu Da Geçer Ağlama.
Göklere Erişti Figânım Ahım,
Bu Da Gelir Bu Da Geçer Ağlama.

Bir Gülün Çevresi Dikendir Hardır,
Bülbül Har Elinde Ah İle Zardır.
Ne Olsa Da Kışın Sonu Bahardır,
Bu Da Gelir Bu Da Geçer Ağlama.

Daimi'yim Her Can Ermez Bu Sırra,
Gerçek Kamil Olan Yeter O Nura.
Yusuf Sabır İle Vardı Mısır’a,
Bu Da Gelir Bu Da Geçer Ağlama.

Daimi

Dost dosttan ayrılmayınca..

2009-07-28T20:22:00.003+03:00

Ezel bahar olmayınca kırmızı gül bitmez imiş
Kırmızı gül bitmeyince dertli bülbül ötmez imiş
Bülbül havastır ötmeye sarılıp güle yatmaya
Bahçıvan gülü satmayan gül kadrini bilmez imiş

Bahçıvan satma bu gülü haramdır parası pulu
Ağlatma dertli bülbülü gözyaşını silmez imiş…..

Bülbül güle hayran olur hayran olur seyran olur
Bazı insan hayvan olur hayvan adem olmaz imiş
Şah atayım ölmeyince tenim turab olmayınca
Dost dosttan ayrılmayınca dost kadrini bilmez imiş

Bülbül güle hayran olur hayran olur seyran olur
Bazı insan hayvan olur hayvan adem olmaz imiş...

Şah Hatâyi

Sahife-i Seccadiye

2009-07-27T21:19:00.006+03:00

Kendisi ve Velâyetine İnanan

Dostları Hakkındaki Duası

Ey azametinin şaşılacak harikaları bitmek bilmeyen (yüce Allah), Muhammed ve âline salat eyle ve bizi azametin hakkında eğriliğe sapmaktan koru.

Ey saltanatının süresi sona ermeyen (yüce Allah), Muhammed ve âline salat eyle ve boyunlarımızı ceza ve ukubetinden azad et.

Ey rahmetinin hazineleri tükenmeyen (yüce Allah), Muhammed ve âline salat eyle ve rahmetinden bizim için de bir pay ayır.

Ey gözlerin görmekten âciz olduğu (yüce Allah), Muhammed ve âline salat eyle ve bizi kurbuna (yakınlığına) yaklaştır.

Ey mertebesi yanında diğer bütün mertebeler küçük kalan (yüce Allah), Muhammed ve âline salat eyle ve bizi katında değerli kıl.

Ey haberlerin iç yüzü indinde aşikâr olan (yüce Allah), Muhammed ve âline salat eyle ve bizi yanında rüsvay etme.

Allah’ım, bağışınla, bizi bağışta bulunanların bağışlarından müstağni kıl; ilişkilerini keserek bizi yalnızlığa itenlere karşı ihsan ve ikramınla bizi koru ki, senin bağışınla başka hiçbir kimseye rağbet etmeyelim ve senin lütuf ve fazlınla hiçbir kimsenin uzaklaşmasıyla yalnızlığa itilmeyelim.

Allah’ım, Muhammed ve âline salat eyle ve bizim aleyhimize değil, lehimize plan düzenle; zararımıza değil, yararımıza tuzak kur; bizi muzaffer kıl, bize karşı (kimseyi) zafere ulaştırma.

Allah’ım, Muhammed ve âline salat eyle ve bizi kendin koru; bizi kendinle koru; bizi kendine doğru hidayet et; bizi kendinden uzaklaştırma. Çünkü senin koruduğun daima esenlik içinde olur; hidayet ettiğin bilir; kendine yakınlaştırdığın büyük bir kazanç elde eder.

Allah’ım, Muhammed ve âline salat eyle ve bizi zamanın acımasız felaketlerine, şeytanın kötü tuzaklarına, sultanın acı saldırısına karşı koru.

Allah’ım, yetinenler senin gücünün fazlıyla yetinirler; o halde Muhammed ve âline salat eyle ve bize yet. Bağışta bulunanlar, senin bağışının fazlasıyla bağışta bulunurlar; o halde Muhammed ve âline salat eyle ve bize bağışta bulun. Hidayet bulanlar, senin nurunla hidayet bulurlar; o halde Muhammed ve âline salat eyle ve bizi (doğru yoluna) hidayet et.

Allah’ım, sen kime yardım ettiysen, artık kimse onu zelil ve hor edemez; kime verdiysen, artık kimse ondan bir şey eksiltemez; kimi doğru yola hidayet ettiysen, artık kimse onu şaşırtamaz, saptıramaz. O halde Muhammed ve âline salat eyle ve izzetinle bizi kullarından (gelecek zararlardan) koru; yardımınla bizi senden başkasından müstağni kıl; yol göstermenle bizi hak yolda yürüt.

Allah’ım, Muhammed ve âline salat eyle ve kalblerimizin selametini -azametini anmakta-, bedenlerimizin rahatını -nimetlerine şükretmekte- karar kıl ve dillerimizi minnetlerini anlatmak için aç.

Allah’ım, Muhammed ve âline salat eyle ve bizi sana doğru çağıran davetçilerden; sana doğru kılavuzluk eden hidayetçilerden et; katında özel bir yeri olan kullarından kıl. Ey merhametlilerin en merhametlisi!

2009-07-26T10:49:00.004+03:00

Şimdi, hiç mümkün müdür ki,

böyle en küçük bir mahlûkun,

en küçük bir hâcâtının imdâdına koşan bir adâlet ve hikmet,

insan gibi en büyük bir mahlûkun

bekâ gibi en büyük bir hâcetini mühmel bıraksın,

en büyük istimdâdını ve en büyük suâlini cevabsız bıraksın;

Rubûbiyetin haşmetini, ibâdının hukukunu

muhâfaza etmekle, muhâfaza etmesin?

10. Söz

Hiç mümkün müdür ki..? (Aksi bile düşünülemez..!)

2009-07-25T00:36:00.002+03:00

Ey insan!

Hiç mümkün müdür ki,

sana bu sîmâyı veren ve o sîmâda

böyle bir sikke-i rahmeti ve bir hâtem-i ehadiyeti vaz' eden Zât,

seni başıboş bıraksın;

sana ehemmiyet vermesin,

senin harekâtına dikkat etmesin,

sana müteveccih olan bütün kâinatı abes yapsın,

hilkat şeceresini meyvesi çürük, bozuk, ehemmiyetsiz bir ağaç yapsın,

hem hiçbir cihetle şüphe kabul etmeyen

ve hiçbir vecihle noksaniyeti olmayan,

güneş gibi zâhir olan rahmetini

ve ziyâ gibi görünen hikmetini inkâr ettirsin? Hâşâ!

Sözler | 17

"In the Name of God"

2009-07-22T00:44:00.004+03:00

THE WORDS

IN THE NAME OF GOD,

THE MERCIFUL, THE COMPASSIONATE

And from Him do we seek help

All praise be to God, the Sustainer of All the Worlds,

and blessings and peace be upon our master Muhammed,

and on all his Family and Companions.

[Brother! You wanted a few words of advice from me. So listen to a few truths included in eight short stories, which since you are a soldier, are in the form of comparisons of a military nature. I consider my own soul to need advice more than anyone, and at one time I addressed my soul at some length with Eight Words inspired by eight verses of the Qur'an from which I had benefited. Now I shall address my soul with these same Words, but briefly and in the language of ordinary people. Whoever wishes may listen together with me.]

The First Word

Bismillah, In the Name of God, is the start of all things good. We too shall start with it. Know, O my soul! Just as this blessed phrase is a mark of Islam, so too it is constantly recited by all beings through their tongues of disposition. If you want to know what an inexhaustible strength, what an unending source of bounty is Bismillah, listen to the following story which is in the form of a comparison. It goes like this:

Someone who makes a journey through the deserts of Arabia has to travel in the name of a tribal chief and enter under his protection, for in this way he may be saved from the assaults of bandits and secure his needs. On his own he will perish in the face of innumerable enemies and needs. And so, two men went on such a journey and entered the desert. One of them was modest and humble, the other proud and conceited. The humble man assumed the name of a tribal chief, while the proud man did not. The first travelled safely wherever he went. If he encountered bandits, he said: "I am travelling in the name of such-and-such tribal leader," and they would not molest him. If he came to some tents, he would be treated respectfully due to the name. But the proud man suffered such calamities throughout his journey that they cannot be described. He both trembled before everything and begged from everything. He was abased and became an object of scorn.

And so, my proud soul! You are the traveller, and this world is a desert. Your impotence and poverty have no limit, and your enemies and needs are endless. Since it is thus, take the name of the Pre-Eternal Ruler and Post-Eternal Lord of the desert and be saved from begging before the whole universe and trembling before every event.

Indeed, this phrase is a treasury so blessed that your infinite impotence and want bind you to an infinite power and mercy; it makes that impotence and want a most acceptable intercessor at the Court of One All-Powerful and Compassionate. The person who acts saying, "In the Name of God," resembles someone who enrolls in the army. He acts in the name of the government; he has fear of no one; he speaks, performs every matter, and withstands everything in the name of the law and the name of the government.

At the beginning we said that all beings say, "In the Name of God" through the tongue of disposition. Is that so?

Indeed, it is so. If you were to see that a single person had come and had driven all the inhabitants of a town to a place by force and compelled them to work, you would be certain that he had not acted in his own name and through his own power, but that he was a soldier, acting in the name of the government and relying on the power of a king.

In the same way, all things act in the name of Almighty God, for minute things like seeds and grains bear huge trees on their heads; they raise loads like mountains. That means all trees say: "In the Name of God," fill their hands from the treasury of Mercy, and offer them to us. All gardens say: "In the Name of God," and become cauldrons from the kitchens of Divine Power in which are cooked numerous varieties of different foods. All blessed animals like cows, camels, sheep, and goats, say: "In the Name of God," and become fountains of milk from the abundance of Mercy, offering us a most delicate and pure food like the water of life in the name of the Provider. The roots and rootlets, soft as silk, of all plants, trees, and grasses, say: "In the Name of God," and pierce and pass through hard rock and earth. Mentioning the name of God, the name of the Most Merciful, everything becomes subjected to them.""

Indeed, the roots spreading through hard rock and earth and producing fruits as easily as the branches spread through the air and produce fruits, and the delicate green leaves retaining their moisture for months in the face of extreme heat, deal a slap in the mouths of Naturalists and jab a finger in their blind eyes, saying: "Even heat and hardness, in which you most trust, are under a command. For, like the Staff of Moses, each of those silken rootlets conform to the command of, And We said, O Moses, strike the rock with your staff, ¹ and split the rock. And the delicate leaves fine as cigarette paper recite the verse, O fire be coolness and peace ²against the heat of the fire, each like the members of Abraham (UWP).

Since all things say, "In the Name of God," and bearing God's bounties in God's name, give them to us, we too should say, "In the Name of God." We should give in the name of God, and take in the name of God. And we should not take from heedless people who neglect to give in God's name.

Question: We give a price to people, who are like tray-bearers. So what price does God want, Who is the true owner?

The Answer: Yes, the price the True Bestower of Bounties wants in return for those valuable bounties and goods is three things: one is remembrance, one is thanks, and one is reflection. Saying, "In the Name of God" at the start is remembrance, and, "All praise be to God" at the end is thanks. And perceiving and thinking of those bounties, which are valuable wonders of art, being miracles of power of the Unique and Eternally Besought One and gifts of His mercy, is reflection. However foolish it is to kiss the foot of a lowly man who conveys to you the valuable gift of a king and not to recognize the gift's owner, to praise and love the apparent source of bounties and forget the True Bestower of Bounties is a thousand times more foolish.

O my soul! If you do not wish to be foolish in that way,

give in God's name, take in God's name,

begin in God's name, and act in God's name.

* * *

Vatan-ı aslîlerine bir meyelân-ı şevkengîz, ruhlarında uyandırıyor..

2009-07-21T18:57:00.004+03:00

Sâni-i Kerîm, Fâtır-ı Rahîm, herbir tâifenin resm-i geçit nöbeti bittikten

ve o resm-i geçitten maksud olan neticeler alındıktan sonra,

ekseriyet itibâriyle dünyadan, merhametkârâne bir tarz ile

tenfîr edip usandırıyor,

istirahate bir meyil ve başka bir âleme göçmeye bir şevk ihsan ediyor

ve vazife-i hayattan terhis edildikleri zaman,

vatan-ı aslîlerine bir meyelân-ı şevkengîz, ruhlarında uyandırıyor.

....

zîruhların en eşrefi ve şu bayramlarda

kemiyet ve keyfiyet cihetiyle en ziyâde istifade eden insan,

dünyaya pek çok meftun ve mübtelâ olduğu halde, dünyadan nefret

ve âlem-i bekâya geçmek için, eser-i rahmet olarak,

iştiyâkengîz bir hâlet verir.

Kendi insaniyeti dalâlette boğulmayan insan,

o hâletten istifade eder, rahat-ı kalb ile gider.

Şimdi, o hâleti intâc eden vecihlerden,

numune olarak beşini beyân edeceğiz.

.....

Üçüncüsü: İnsandaki nihayetsiz zayıflık ve âcizliği,

bâzı şeylerle ihsâs ettirip,

hayat yükü ve yaşamak tekâlifi ne kadar ağır olduğunu anlattırıp,

istirahate ciddî bir arzu ve bir diyâr-ı âhere gitmeye

samimi bir şevk veriyor.

....

Veyl o kimseye ki, şu beş vecihten bir hissesi olmaya.

17. Söz | 187

"Mehdi Peygamber değildir"

2009-07-21T16:32:00.006+03:00

"Ahmed Feyzi Ağabeyin mahkemede okuduğu

şaşaalı müdafaanamesinden

teberrüken bir kaç cümleyi arzetmek isteriz:

"Madem ki devlet laiktir. Bizim dinimize ne karışıyor?

Bizim eşrat-ı saat meselelerini öğrenmemiz,

dilediğimize Mehdî vs. dememiz onu ne alakadar ediyor?

Zât-ı Uluhiyetin alenen inkâr edildiği

ve erkân-ı dinin müftehirane tezyif edildiği

ve onun yerine fâniler teellühe (ilahlaştırmak) edilerek

kendilerine (haşa) yaratıcılık isnat edildiği bir devirde,

bizim bir insana Mehdî dememiz çok mu büyük bir cürümdür?

Mehdî peygamber değildir. Fevkal-beşer de değildir.

Dîn-i Celîl-i İslâmı, i'zaz ve i'laya ve neşr-i hidayete memur bir insandır.

Fakat, te'yid-i Muhammedîye mazhar bir insandır.

Mehdî kelimesi, mervî, mebnî gibi, ism-i mef'uldür.

Hidayete nail olmuş mânâsındadır.

Bunda ne gibi fevkalâdelik var da tehâşî buyuruluyor.

Mehdîyim diye dâvâ eden yok; ortada Menemen'in esrar-keşleri de yok.

Ortada, bir hakikat-ı ulyâ, bir Nûr-i kudsî meydandadır.

Eğer, Mehdî, insanların hidâyetine sebep olan bir insan demek ise,

bu kadar evsâf-ı ber-güzîde ile neşr-i hidayet yapan bir insana

ve esere Mehdî demek,

ne gibi bir tezat ve eblehliği icab ettiriyor...'

..Ben Hu demeyince..sabredemem..

2009-07-21T15:51:00.005+03:00

Zamana Düşen Işık

2009-07-21T00:28:00.000+03:00

Zamana Düşen Işık from EuroNur on Vimeo.

Yeni Asya işte böyle kuruldu

2009-07-21T00:25:00.000+03:00

Yeni Asya işte böyle kuruldu from EuroNur on Vimeo.

Mezar taşım..vasiyetimdir..

2009-07-20T12:45:00.008+03:00

Kabirden ve kabre girip yatmaktan tevahhuş etme!

Mesnevi-i Nuriye - 203

Seyreyle Güzel .....

2009-07-19T18:04:00.026+03:00

Seyreyle güzel Kudret-i Mevlâ neler eyler
ALLAH’a sığın, Adl-i Taalâ neler eyler

Cânân’a gönül vereli ben candan usandım
Hem düşeliden derdime dermandan usandım

Suları şikest, meyleri kalb Hazreti Hak’tan
Bir âne değin ettiğim isyandan usandım

Meyl eylemesem gayrisine tevbeler olsun
Bu ane değin ettiğin isyandan usandım

Pervane gibi yanmağı ister deli gönlüm
Her şam-u seher ah ile efgandan usandım

Kalmadı firak giryesine sonra mecalim
Vuslat dilerem Yâr’ime hicrandan usandım

Işk ile enes oldı gönül geçdi sivadan
Ben sohbet-i nas ülfet-i yârandan usandım

Çün zerre vefa bulmadım ihvan-ı zemandan
Şol yüzleri dost özleri düşmandan usandım

Vird edeyim İsmi’n hemen Hayret-i Hakk’ın
Kesret ile ünsiyet-i insandan usandım

Kuddûsî’ye vahşet golüben cümle sivadan
Der her ne ki ağyar var ise andan usandım

Kuddûsî

2009-07-10T00:26:00.001+03:00

Evet, Müseylime'yi esfel-i sâfilîne düşüren kizb olduğu gibi, Muhammedü'l-Emîn Aleyhissalâtü Vesselâmı âlâ-yı illiyyîne çıkaran sıdktır ve doğruluktur.

İşte, hissiyât-ı ulviyeyi taşıyan ve mehâsin-i ahlâkiyeye perestiş eden ve şems-i Nübüvvetin ziyâ-i sohbetiyle nurlanan Sahabeler, o derece çirkin ve sukûta sebep ve Müseylime'nin maskaraâlûd müzahrafât dükkânındaki kizbe, ihtiyârıyla ellerini uzatmamak ve küfürden çekindikleri gibi, küfrün arkadaşı olan kizbden çekinmeleri ve o derece güzel ve medâr-ı fahr ve mübâhât ve mi'rac-ı suud ve terakkî ve fahr-i risâletin, hazîne-i âliyesinden en revaçlı bulunan ve şâşaa-i cemâliyle, içtimâât-ı insaniyeyi nurlandıran sıdka ve doğruluğa ve hakka-ve bilhassa ahkâm-ı şer'iye rivâyetinde ve tebliğinde-elbette ellerinden geldiği kadar tâlip ve muvâfık ve âşık olmaları katîdir, zarûrîdir, şüphesizdir.

Halbuki, şu zamanda, kizb ve sıdkın ortasındaki mesafe o kadar kısalmış ki, âdetâ omuz omuza vermişler. Sıdktan yalana (geçmek) pek kolay gidiliyor. Hattâ, siyâset propagandası vâsıtasıyla, yalancılık doğruluğa tercih ediliyor. İşte, en çirkin şey, en güzel şeylerle beraber bir dükkânda, bir fiyatla satılsa, elbette pek âlî olan ve hakikat cevherine giden sıdk ve hak pırlantası, o dükkâncının mârifetine ve sözüne itimad edip, körü körüne alınmaz.

Sözler | Yirmi Yedinci Söz | 446

Efendimiz'in a.s.m. sıdk-ı nübüvvetine delail..

2009-07-08T18:25:00.003+03:00

O zatın (a.s.m.) evvel ve ahir bütün ahval ve harekatı

nazar-ı dikkatten geçirilirse,

herbir hareketi, herbir hali harikulade değilse de onun sıdkına delalet eder.

Ezcümle: "Gar" meselesinde, Ebu Bekri's-Sıddık ile beraber

halas ve kurtuluş ümidi tamamıyla kesildiği bir anda

-1-

"Korkma, Allah bizimle beraberdir" diye Ebu Bekri's-Sıddık'a verdiği teselli

ve tavk-ı beşerin fevkinde

bir ciddiyetle,
bir metanetle,
bir şecaatle,
havfsız,
tereddütsüz gösterdiği vaziyet,

elbette sıdkına ve nokta-i istinâdı olan Halıkına itimad ettiğine

güneş gibi bir bürhandır.

Kezâlik, saadet-i dareyn için tesis ettiği esaslarda isâbet etmiş olduğu

ve izhar ettiği kavaidin, hakikatle muttasıl ve hakkaniyetle yapışık olduğu,

bütün âlemce mazhar-ı kabul ve tasdik olmuş ve olmaktadır.

İhtar: O zatın (a.s.m.) ahval ve harekâtı birer birer, yani tek tek

onun sıdk-ı nübüvvetine öyle bir delil olur ki,

şeytanları bile tasdike mecbur eder.

1- "Üzülme, mahzun olma, Allah bizimle beraberdir" mealindeki
Tevbe Suresi 40. Ayetten iktibas.

İşaratül-İcaz - 161

1. Söz slayt

2009-07-01T19:04:00.000+03:00

Muhsin bir padişah'ın bizden istediği nedir..?

2009-07-01T14:39:00.004+03:00

Sâni-i mevcudât ve sâhib-i kâinat ve Rabbü'l-âlemîn olan

Hâkim-i Ezel ve Ebedin marziyât-ı Rabbâniyesi olan İslâmiyetin,

başta namaz, esâsâtını cin ve inse hediye getirmiştir ki,

o marziyâtı anlamak, o kadar merakâver ve saadetâverdir ki,

tarif edilmez.

Çünkü, herkes, büyükçe bir velî-i nimet,

yahut muhsin bir padişahının uzaktan arzularını anlamaya

ne kadar arzukeş ve anlasa ne kadar memnun olur.

Temenni eder ki,

"Keşki bir vâsıta-i muhâbere olsa idi,

doğrudan doğruya o zât ile konuşsa idim,

benden ne istiyor anlasa idim,

benden Onun hoşuna gideni bilse idim" der.

Acaba bütün mevcudât, kabza-i tasarrufunda

ve bütün mevcudâttaki cemâl ve kemâlât,

Onun cemâl ve kemâline nisbeten zayıf bir gölge

ve her anda nihayetsiz cihetlerle Ona muhtaç

ve nihayetsiz ihsanlarına mazhar olan beşer,

ne derece Onun marziyâtını ve arzularını anlamak hususunda

hâhişger ve merakâver olması lâzım olduğunu anlarsın.

31. Söz | 533

Kâinat o geceyi alkışlıyor..!

2009-06-24T17:59:00.004+03:00

Aziz kardeşlerim,

Size iki pusulayı Leyle-i Regaibten altı saat evvel yazdım.

"Hizbü n-Nuriye" kağıt ile teslimden sonra, katiyen benim kanaatimde

bir nevi Mucize-i Ahmediye olarak, iki aydan beri

mütemadiyen kuraklık ve yağmursuzluk,

her tarafta daima namazlardan sonra pek çok duaların akim kaldığı

ve herkes me'yusiyetten derd-i maişet endişesiyle kalben ağlarken,

birden Leyle-i Regaib

-bütün ömrümde hiç mislini işitmediğim ve başkalar da işitmediği-

üç saatte yüz defa, belki fazla tekrarla

melek-i ra'dın yüksek ve şiddetli tesbihatıyla öyle bir rahmet yağdı ki,

en muannide dahi Leyle-i Regâibin kudsiyetini

ve Hazret-i Risaletin bir derece, bir cihette âlem-i şehadete teşrifinin

umum kâinatça ve bütün asırlarda

nazar-ı ehemmiyette ve Rahmeten li'l-Âlemîn olduğunu ispat etti

ve kâinat o geceyi alkışlıyor diye gösterdi.

Emirdağ Lâhikası - 36

Demek tesbihatın mânevî bir cazibesi var.

2009-06-21T21:35:00.000+03:00

Risâle-i Nurları tanıdıktan sonra dost, kardeş ve talebelerin ihmâl etmemesi gereken namaz tesbihâtını aksatmadan yapmaya çalışıyorum.
Namaz tesbihâtını her hal ve şartta yapabilmek, onun ezberlenmesiyle mümkündür.
Namaz tesbihâtı bütün bölümleriyle az bir gayretle iki-üç günde rahatlıkla ezberlenir.
Gençliğimizde ihmâl edersek, ömür boyu tesbihâtı kitaba bağlı yapmak zorunda kalırız.

Üstadımız namaz tesbihatını tarikat-ı Muhammediye (asm) olarak nitelendirmektedir.
İmam-ı Rabbânî Hazretleri de seyr-i sulûk-u ruhânîde en parlak, en nûrânî sözlerin Hz. Muhammed’den (asm) mervî sözler olduğunu ifade etmekte.
Öyle ise namaz sonrasında, Asr-ı Saadetten bu zamana, hatta kıyamete kadar gelen ümmet-i Muhammediye içinde
Hz. Muhammed’in (asm) riyaseti altında küllî bir daire içindeki şahs-ı mânevîye dahil olarak, küllî ubudiyete mazhariyet için namaz tesbihatına önem vermeliyiz.

Hizmetle ilgili işler dahi namazın tadil-i erkân ile kılınmasına ve tesbihatın ihmaline sebep olmamalıdır.

Namaz tesbihatının ruhları cezbeden mânevî etkisi vardır.

Geçmiş yıllarda birkaç arkadaş, birlikte ev tutarlar.
Gayeleri, hem Nur Risâlelerini okuyarak mânevî feyz almak, hem de namaz tesbihatlarını düzenli olarak yapmaktır.
Ev işlerini taksimü’l-a’mâl ile paylaştırıp, günlük-haftalık temizlikleri aksatmadan yaparlar.
Dışarıdan gelen insanlar, her yeri tertemiz olan ve düzenli bir hayatın yaşandığı bu bekâr evini görünce hayretlerini dile getirirler.
Bu Nur talebeleri; “Bir tek adam seninle hidâyete gelse, sahrâ dolusu kırmızı koyun, keçilerden daha hayırlıdır” hadis-i şerifinin ifade ettiği mânâ gereğince,
kendilerinin mânevî dertlerine derman olan Nur Risâlelerinden istifade etmesine vesile olmak için
Kemal ismindeki arkadaşlarını, evlerine misafir etmeye karar verirler ve kendisini davet ederler.
Alınan karar gereği, kendisine hiçbir iş yaptırılmaz.
Zaman zaman sohbet ederek ilgilenilir.
Ders vermek kastıyla değil, fıtrî sohbetler yapılır. Namaz kılmadığı için, namaz vakitlerinde herkes namaz kılarken
illâ ki onun da kılması için ısrar edilmez, lisan-ı hâl ile örnek olunur.

Bir gün sabah namazı kılınıp tesbihat yapılmakta ve misafir olan Kemal yatakta yatmaktadır.
Sabah tesbihatını yapan arkadaşımız bir yerde tesbihatı karıştırır; Kemal yorganı açıp hemen hatırlatır ve arkadaşlarına:

“Kardeşim siz nasıl insanlarsınız, bana bugüne kadar namaz kılmam için ısrar etmediniz.
Ben bu günden sonra sizinle birlikte ibadetlerimi yapacağım” diyerek kalkar.

O günkü sabah namazı, onun için yeni bir başlangıç olur.
Kemal, namaza kalkmadığı halde her sabah dinleyerek tesbihatı ezberlemiştir.
Demek tesbihatın mânevî bir cazibesi var.

Namaz tesbihatındaki “Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammedin
bi adedi külli dâin ve devâin ve bârik ve sellim aleyhi ve aleyhim kesîrâ” üç defa tekrar edilerek,
Peygamberimize (asm) dert ve devâlar adedince salât ve selâm getirilmesi, her tesbihat yaptığımda dikkatimi çekmekte,
hastalık ve şifaların belirli sayıda olabileceği hatırıma gelmekteydi.
Bu salâvâtın nasıl külliyeti ifade edeceğini idrak edemiyordum.
Şifahanede kaldığım günlerde bu dert ve devâların nasıl küllî bir mânâ ifade ettiğini az da olsa anlama fırsatı buldum.
İnsan, âlemi kendi penceresinden görüyor.

Hiç hastalık çekmeyenler, hergün binlerce insanın hastanelerde dertlerine devâ aramasını
ve Şafi-i Hakikî’nin şifa ihsan etmesini anlayamıyor.
Yeryüzündeki altı milyon insandan, günlük hastanelere müracaat ederek dertlerine devâ arayanların istatistiki araştırması yapılsa,
on doktorun vizite yaptığı bir hastaneye günlük bin (10x100=1000) kişinin müracaat ettiği görülecektir.
Yeryüzündeki hastahanelere, günlük, milyonlarca insanın, dertlerine devâ için müracaat ettiği görülecektir.

Dert ve devâlar, sadece hastanelerle sınırlı değildir.
Yeryüzü eczahanesinde sayısız dertlere devâlar sunulmaktadır.
Dert ve hastalıklar, belki belirli sayıda olduğu düşünülebilir.
Fakat devâ ve âfiyetlerin sonsuz olduğu anlaşılıyor.
Hastalanmayan insan ve mahlukatın hayatı, deva ve sağlıkla devam etmektedir.
Ömrümüzün sağlıkla geçen günleri de, hastalık sonrası devaya mazhariyetle geçen günler gibi devaya mazhardır.
Demek devâlı günler hastalık öncesini ve sonrasını kapsamaktadır.

Bu salavâtı tesbihatta tekrar ederken küllî dert ve devâları nazara almalıyız.
Cenâb-ı Hak, tesbihâtı şuurlu bir şekilde yapmayı nasip etsin.
Şirket-i mâneviyeden hissemizi ziyade eylesin. Âmin.

Talip ÇİÇEK

23.11.2007

İnsan..nedir..?

2009-06-20T02:54:00.004+03:00

***

İnsan, Cenâb-ı Hakkın böyle antika bir sanatıdır

ve en nâzik ve nâzenin bir mucize-i kudretidir ki,

insanı bütün esmâsının cilvesine mazhar

ve nakışlarına medâr

ve kâinata bir misâl-i musağğar sûretinde yaratmıştır.

23. Söz | 282

İnsan, şu kâinat içinde pek nâzik ve nâzenin bir çocuğa benzer.

Zaafında büyük bir kuvvet ve aczinde büyük bir kudret vardır.

Çünkü, o zaafın kuvvetiyle ve aczin kudretiyledir ki,

şu mevcudât, ona musahhar olmuş.

23. Söz | 296

İnsan, bütün zîhayat âlemi içinde

nâzik, nâzenin, nazdar bir çocuk hükmündedir.

Rahmânirrahîmin dergâhında, ya zaaf ve acziyle ağlamak

veya fakr ve ihtiyacıyla duâ etmek gerektir;

tâ ki, makâsıdı ona musahhar olsun veya teshîrin şükrünü edâ etsin.

23. Söz | 286

Şu kâinatın hulâsası ve neticesi ve nazdar bir halîfesi

ve nâzenin bir meyvesi olan insan,

25. Söz | 394

İnsanı bütün hayvanâtın mâdununa düşüren

hadsiz zaaf ve aczi, fakr ve ihtiyacâtı

ve bütün hayvanlardan daha bedbaht eden,

vâsıta-i nakl-i hüzün ve elem ve gam olan aklı

o nur ile nurlandığı vakit,

insan bütün hayvanât, bütün mahlûkat üstüne çıkar.

O nurlanmış acz, fakr, akılla niyaz ile

nâzenin bir sultan ve fîzâr ile nazdar bir halîfe-i zemin olur.

19. Mektup | 195

Beyhûde koşma, yorulma. ..

2009-06-12T10:42:00.002+03:00

**

Hem seyyar bir ticaretgâhtır.

Öyle ise alışverişini yap, gel;

ve senden kaçan ve sana iltifat etmeyen kafilelerin arkalarından

beyhûde koşma, yorulma.

Hem muvakkat bir seyrangâhtır.

Öyle ise nazar-ı ibretle bak ve zâhirî çirkin yüzüne değil,

belki Cemîl-i Bâkîye bakan gizli, güzel yüzüne dikkat et,

hoş ve faydalı bir tenezzüh yap, dön;

ve o güzel manzaraları irâe eden ve güzelleri gösteren

perdelerin kapanmasıyla,

akılsız çocuk gibi ağlama, merak etme.

Mânâsını bil, al; nukuşunu bırak, git.

2009-06-04T18:29:00.005+03:00

***

Kur'ân'ı dinleyen insana,

Kur'ân'daki ilm-i hakikati ve nur-u hakikatle

dünyanın mahiyetini bildirmekliğiyle,

dünyaya aşk ve alâka pek mânâsız olduğunu anlatmaktır.

Yani, insana der ve ispat eder ki:

Dünya bir kitâb-ı Samedânîdir.

Huruf ve kelimâtı nefislerine değil,

belki Başkasının zât ve sıfât ve esmâsına delâlet ediyorlar.

Öyle ise mânâsını bil, al; nukuşunu bırak, git.

Hem bir mezraadır.

Ek ve mahsülünü al, muhâfaza et;

müzahrafâtını at, ehemmiyet verme.

Hem birbiri arkasında dâim gelen geçen aynalar mecmûasıdır.

Öyle ise onlarda tecellî edeni bil, envârını gör

ve onlarda tezâhür eden esmânın tecelliyâtını anla

ve Müsemmâlarını sev;

ve zevâle ve kırılmaya mahkûm olan o cam parçalarından alâkanı kes.

Uzuun bir sefere hazırlık..

2009-05-31T19:21:00.002+03:00

İ'lem eyyühe'l-aziz!

Kabir, âlem-i âhirete açılmış bir kapıdır.

Arka ciheti rahmettir, ön ciheti ise azaptır.

Bütün dost ve sevgililer o kapının arka cihetinde duruyorlar.

Senin de onlara iltihak zamanın gelmedi mi?

Ve onlara gidip onları ziyaret etmeye iştiyakın yok mudur?

Evet, vakit yaklaştı.

Dünya kazûratından temizlenmek üzere bir gusül lâzımdır.

Yoksa, onlar istikzarla ikrah edeceklerdir.

Mesnevi-i Nuriye | Habbe | 110

Reenkarnasyona red cevabı..!

2009-05-30T19:52:00.011+03:00

Hâlık-ı Rahîm ve Rezzâk-ı Kerîm ve Sâni-i Hakîm

şu dünyayı âlem-i ervâh ve ruhâniyât için

bir bayram, bir şehrâyin sûretinde yapıp,

bütün esmâsının garâib-i nukuşuyla süslendirip,

küçük büyük, ulvî süflî herbir ruha ona münâsib

ve o bayramdaki ayrı ayrı hesabsız

mehâsin ve in'âmâttan istifade etmeye muvâfık

ve havâs ile mücehhez

bir cesed giydirir,

bir vücud-u cismânî verir,

bir defa o temâşâgâha gönderir.

17. Söz

***

Bütün mevcudiyetimi fedâ etmeye hazırım.!

2009-05-21T21:38:00.009+03:00

Bizi insanlık seviye ve seciyesinde en yüksek mertebelere çıkaran

ve her sahadaki terakkiyatımızı sağlayan

ve biz gençlere din, vatan ve millet aşkını aşılayarak

uğrunda bütün mevcudiyetimizi feda ettirecek

hakikî bir dinperver olarak bizleri yetiştiren

Risale-i Nur eserlerini okuyoruz ve okuyacağız.

Evvelce de arz ettiğim vecihle, Risale-i Nur'dan pek az okuduğum halde,

pek fazla istifade ettim.

Vatan ve millet ve bütün insanlıkça

gayet azîm faydaları temin edecek olan bu çok nâfi eser külliyatını,

eğer servetim olsaydı, neşrettirmek için hepsini sarf ederdim.

Zira dinimin, vatan ve milletimin ebedî saadet ve selâmeti uğrunda

bütün mevcudiyetimi fedâ etmeye hazırım.

Afyon hapsinde mevkuf
Konyalı
Zübeyir Gündüzalp

14. Şuâ | 474

Ef'alimizle izhar etsek..

2009-05-16T11:30:00.004+03:00

Bediüzzaman'ın dediği gibi

"Eğer biz ahlâk-ı İslâmiyenin ve hakaik-i imaniyenin kemalâtını

ef'alimizle izhar etsek,

sair dinlerin tâbileri, elbette cemaatlerle İslâmiyet'e girecekler.

Belki, Küre-i Arz'ın bazı kıt'aları ve devletleri de

İslâmiyet'e dehalet edecekler."

Emirdağ Lâhikası - 369

Endonezya nasıl müslüman oldu?

2009-05-16T11:27:00.001+03:00

***

Kendi halinde bir tüccardı. Bir gün kumaşları gemiye yükledi.
Endonezya'ya gitti, oraya yerleşti. İşini orada devam ettirdi.
Kumaşları kaliteliydi. Tam da halkın aradığı cinstendi.
Kendisi de kanaat sahibi bir insandı. Kazancı az olsun, temiz olsun düşüncesindeydi.

Bir gün geç geldi iş yerine. Eleman iyi bir kâr elde etmişti sattığı mallardan.

Merak etti, sordu:

- Hangi kumaştan sattın?
-Şu kumaştan efendim.
-Metresini kaça verdin?
-On akçeye.
-Nasıl olur?" diye hayret etti,
-Beş akçelik kumaşı on akçeye nasıl satarsın? Bize hakkı geçmiş adamcağızın. Görsen tanır mısın onu?

Eleman gitti, müşteriyi buldu, getirdi.
Dükkan sahibi müşteriyi karşısında görür görmez, helâllik istedi ve fazla parayı müşteriye uzattı.
Müşteri şaşırmıştı. Böyle bir durumla ilk defa karşılaşıyordu.

-Ne demekti hakkını helâl et?

Olay kısa sürede dilden dile dolaştı. Çok geçmeden kralın kulağına kadar vardı.
Sonunda kral kumaş tüccarını saraya çağırdı.

Kral sordu:

-Sizin yaptığınız bu davranışı daha önce biz ne duyduk, ne de gördük.
Bunun aslı nedir?

-Ben, dedi tüccar, bir Müslüman'ım. İslâm dini böyle emreder.
Müşterinin bana hakkı geçmişti. Dolayısıyla kazancıma haram girmişti.
Ben sadece bir yanlışı düzelttim.

Kral,

-İslâm nedir, Müslümanlık nedir? gibi peş peşe sorular sordu.

Birer birer sorularını cevapladı. Kral ilk defa duyuyordu böyle bir dinin varlığını.
Fazla zaman geçirmeden İslâm'ı kabul etti.
Daha sonra kısa süre içinde de halk Müslüman oldu.

250 milyonluk nüfusa sahip olan bugünkü Endonezya'nın Müslümanlığı kabul etmesindeki sır sadece beş akçelik kumaştı.
Yapılan tek şey vardı sadece:
İnandığı gibi yaşamak, sahip olduğu güzellikleri çevresiyle paylaşmaktı. Efendimizin müjdesi herkese açık:
"Doğru ve güvenilir tüccar, kıyamet gününde peygamberler, sıddıklar (doğrular) ve şehitlerle beraberdir."
Yani, asıl etkili olan söz dili değil, hal diliydi. Konuşmaktan çok yaşamaktı.
Anlatmaktan ziyade davranış dilinin devreye girmesiydi.

Kaynak : Mehmet Paksu, İman Hayata Geçince

***

O fedâilik damarından irsiyet almışlar..

2009-05-10T15:39:00.008+03:00

***

Evet, Nurcular

cemiyet memiyet,

hususan siyasî ve dünyevî

ve menfî ve şahsî ve cemaatî menfaat için teşekkül eden

cemiyet ve komite değiller ve olamazlar.

Fakat, bu vatanın eski kahramanları

kemâl-i sevinçle şehadet mertebesini kazanmak için

ruhlarını fedâ eden milyonlar İslâm fedâilerinin

ahfadları, oğulları ve kızları

o fedâilik damarından irsiyet almışlar ki,

bu hârika alâkayı gösterip

Denizli Mahkemesinde bu âciz bîçare kardeşlerine

bu gelen cümleyi onlar hesabına söylettirdiler:

"Milyonlar kahraman başlar fedâ oldukları bir hakikata

başımız dahî fedâ olsun!"

diye onlar nâmına söylemiş,

mahkemeyi hayret ve takdirle susturmuş.

***

Resimli derkenar - 2

2009-05-08T21:50:00.000+03:00

Bu gidiş..Belki son olacak..

Şâh-ı Merdan'dan r.a. inciler

2009-05-05T17:47:00.002+03:00

***

“Soruya verilen cevab çoğaldıkça doğru gizlenir”

Hz. Ali (ra)

***

Tarihe kara leke..Hâlâ silinemeyen..!

2009-05-05T09:52:00.002+03:00

12 Eylul Belgeseli 7/9 (11-12 eylul 1980

***

12 Eylul Belgeseli 8/9 (1/3)

"Men sabere zafere.."

2009-05-01T19:42:00.007+03:00

Gün doğmadan neler doğar!

Bulanmazsa su durulmaz,
Dosta eli boş varılmaz.
Kim demiş hesap sorulmaz!
Gün doğmadan neler doğar!

Fitne yılı, zulüm çağı
Dilimize vursun bağı...
Sırtımızda bir Kafdağı,
Gün doğmadan neler doğar!

Başı dumanlı yücenin,
Fitnesi söner gecenin...
İmânla dolsun yüreğin,
Gün doğmadan neler doğar!

Yıldırımlar ve şimşekler,
Hep bulutlu günü bekler.
Yağmurdan sonra çiçekler...
Gün doğmadan neler doğar!

Su akar bulur yolunu,
Düşmana deme hâlini.
Allah’a bağla belini,
Gün doğmadan neler doğar!

Dünya dönse de tersine,
Aldanma yalan süsüne.
Kulak ver Hakk’ın sesine,
Gün doğmadan neler doğar!

Dünya Karun’a kalmadı,
Süleyman’a mülk olmadı.
Kimler geldi de ölmedi! ..
Gün doğmadan neler doğar!

İki kapılı bu hanın,
Ruhun, amelin, imânın...
Düşman olsa dört bir yanın,
Gün doğmadan neler doğar!

Şafağın vakti yakındır,
Yaşamak doğal hakkındır.
Buna kendini inandır,
Gün doğmadan neler doğar!

Sabah olur, ağarır yer.
Dört bir yanı nurlar örter.
Zalimin zulmü de biter...
Gün doğmadan neler doğar!

Kış olmazsa, anlamsız yaz.
Başa gelmedik iş olmaz.
Davran oğlum, yekin biraz
Gün doğmadan nelere doğar!

Türkmenoğlu hiç uzatma.
Sözlerine hile katma.
Bu hâl böyle kalır sanma,
Gün doğmadan neler doğar!

Ahmet KARAASLAN

***

Gönülden gönüle bir yol vardır görünmez...

2009-04-30T19:40:00.000+03:00

Evet Dost cana aynadir...
ama öyle bir ayna lazim ki...
konusmadan bile anlayabilsin gönlündekilerini...
Sen onda Seni...
O Sende kendini görebilmeli...
söze hacet duymadan...
gönülden gönüle yol bulabilmeli...

Vecizeli resim

2009-04-29T19:17:00.001+03:00

adalet terazisi bozuk olanlardan kaçıyorum

2009-04-28T16:48:00.008+03:00

..

Hele de zalime meylederek zulmünü artırmasına sebeb olup,

"afferim oğlum devam et..iyi gidiyorsun" cesareti veren

yağ mesajı yazanlardan..

İkinci nokta

-1-

âyet-i kerimesi fermanıyla,

zulme değil yalnız âlet olanı ve taraftar olanı,

belki ednâ bir meyil edenleri dahi

dehşetle ve şiddetle tehdit ediyor.

Çünkü, rıza-yı küfür küfür olduğu gibi, zulme rıza da zulümdür.

1- Zâlimlere meyletmeyin. Aksi halde ateş size de dokunur.

(Hûd Sûresi: 113)

Mektubat | 28 Mektup | 345

Îmânın şâhika hâlleri..!

2009-04-28T09:47:00.009+03:00

***

Yirmi seneden beri milyonlarla insana

din, iman, İslâmiyet fazilet dersi veren

ve onları dinsizlikten muhafaza eden

Kur'ân tefsiri Risale-i Nur uğrunda idam edileceksem,

sehpaya "Allah Allah, yâ Resulallah" sadâlarıyla koşarak gideceğim.

Komünizme kapılıp dininden çıkan,

ebedî felâketlere yuvarlanan

ve vatan haini olarak kurşuna dizdirecek cürümlerden gençlerimizi koruyan

Risale-i Nur uğrunda kurşunla öldürüleceksem,

o kurşunlara çekinmeden göğsümü gereceğim.

Üstadım Bediüzzaman için hançerlerle parçalanırsam

etrafa sıçrayacak kanlarımın "Risale-i Nur, Risale-i Nur" yazmasını

Rabbimden niyaz ediyorum.

14. Şuâ | 471

***

Çam Dağı - 2

2009-04-27T11:58:00.002+03:00

***

***

Yeşil Aşk Gurubu

Üstadım r..a neden sakal bırakmadı..?

2009-04-27T11:11:00.001+03:00

***

-

***

Çam Dağı

2009-04-27T10:38:00.003+03:00

Daha evvelden şakirt olamadığıma müteessifim..

2009-04-26T19:38:00.006+03:00

***

Bütün risâle ve mektubları,

insaf ve dikkatle okursanız,

bu muhterem allâme-i zamanın

asırlardan beri emsaline tesadüf edilmez bir din âlimi

ve benzerine rastlanmayacak bir İmân kurtarıcısı,

bolşevizmin kızıl kıvılcımlarının saçaklarımızı sarmak istediği bir zamanda

vatana ve millete bir ordudan daha çok

menfaat ve bereketi bulunan bir vatanperver olduğuna

siz de kanaat-i kat'iye peydâ edersiniz.

İşte böyle bir esere ve o eseri telif eden muhterem Üstada

daha evvelden şakirt olamadığıma müteessifim.

Ceylan Çalışkan

14. Şuâ | 486

Kazan ve kurtul..!

2009-04-25T18:58:00.005+03:00

İmân ölüm vaktinde insanı

îdâm-ı ebedîden kurtarıyor;

öyle de,

herkesin husûsi dünyasını dahi

îdamdan ve hiçlik karanlıklarından kurtarıyor.

Sözler | 25. Söz | 426

***

Îman bu işte..!

2009-04-25T14:26:00.012+03:00

***

İ'lem eyyühe'l-aziz!

Madem ki herşeyin Allah'tan olduğunu bilirsin

ve ona iz'anın vardır.

Zararlı, menfaatli herşeyi

tahsin ve hüsn-ü rızayla kabul etmek lâzımdır.

Ve illâ, gaflete düşmeye mecbur olursun.

Bunun için esbab-ı zahiriye vaz edilmiş

ve gözlere de gaflet perdesi örtülmüştür.

Kâinat hâdiselerinden

insanın hevâ ve hevesine muhalif olan kısım,

muvâfık olan kısımdan daha çoktur.

Mesnevî-i Nûriye | Şûle | 199

***

Şimdi en esaslı vazifemiz..!

2009-04-24T01:30:00.007+03:00

Risâle-i Nur bize öğretiyor ve ispat ediyor ki,

bu dünya, bir misâfirhânedir.

Ebedî hayatı isteyenler,

misâfirhânedeki vazifelerine dikkat gösterdikleri nisbette

memnun edilirler.

Demek ki, şimdi en esaslı vazifemiz,

bataklıktan kurtulmak isteyen ehl-i dînin,

karanlıktan usanmış, gıdâsız kalmış kalblerin yardımına koşmak,

kendimizden başlayarak Nurun dellâllığını yapmaktır.

Bilhassa ve bilhassa şurası çok ehemmiyetli ve pek mühimdir ki,

en başta ve en evvel Risâle-i Nur'u

dikkat ve tefekkürle devamlı olarak okumak

ve o muazzam eser külliyatındaki

Kur'ân ve îman hakîkatleriyle kendimizi teçhiz etmek;

ve bu esas ve şartlarla,

o hârika eser külliyatını bir an evvel ikmâl etmektir.

İşte bu nîmet-i uzmâya nâil olan her genç ve herkes,

bire yüz bin kuvvetinde,

kendine, vatan ve milletine faydalı olur;

vatan, millet, gençlik ve âlem-i İslâm çapında

hizmet edebilecek bir vaziyete gelebilir.

Asa-yı Musa 240

***

Bize ve erkek, kadın bütün mü'minlere merhamet eyle

2009-04-23T18:13:00.004+03:00

Allahım,

Seni nasıl tanımaları,

Sana nasıl kullukta bulunmaları gerektiğini öğretmek için

kullarına muallim,

isimlerinin hazînelerini tanıtıcı,

kâinat kitâbının âyetlerinin tercümânı,

kulluğuyla rubûbiyet güzelliğinin aynası olarak

gönderdiğin zâta,

onun bütün âl ve ashâbına salât ve selâm eyle.

Bize ve erkek, kadın bütün mü'minlere merhamet eyle.

Amin.

Bunu rahmetinle yap ey, merhamet edenlerin en merhametlisi!

Sözler | Dokuzuncu Söz | 51

***

En yüksek ve sâdık bir memuru olduğuna şehâdet etti..

2009-04-22T21:36:00.002+03:00

Sekizincisi:

Bu kâinat,

nasıl ki kendini icad ve idâre ve tertip eden ve tasvir ve takdir ve tedbir ile

bir saray gibi,

bir kitab gibi,

bir sergi gibi,

bir temaşagâh gibi tasarruf eden

saniine ve katibine ve nakkaşına delalet eder;

öyle de, kainatın hilkatindeki makâsıd-ı İlahiyeyi

bilecek ve bildirecek ve

tahavvülâtındaki Rabbâni hikmetleri ta'lim edecek

ve vazifedarâne harekâtındaki netîceleri ders verecek

ve mâhiyetindeki kıymetini ve içindeki mevcudâtın kemalâtını ilan edecek

ve o kitâb-ı kebirin mânâlarını ifâde edecek

bir yüksek dellal,

bir doğru keşşaf,

bir muhakkik üstad,

bir sâdık muallim

istediği ve iktizâ ettiği

ve her halde bulunmasına delâlet ettiği cihetiyle,

elbette bu vazifeleri herkesten ziyade yapan

bu Zâtın hakkâniyetine

ve bu kâinat Halıkının

en yüksek ve sâdık bir memuru olduğuna şehâdet ettiğini bildi.

19. Mektub | 214

***

Muallim-i ekberin ve bu üstad-ı azam..

2009-04-21T11:22:00.007+03:00

Altıncısı:

Bu Zatın ümmiliğiyle beraber

getirdiği hakaik-ı kudsiye

ve ihtira ettiği ulum-u aliye

ve keşfettiği marifet-i İlahiyenin

dersiyle ve talimiyle,

mertebe-i ilmiyede en yüksek makama yetişen

milyonlar asfiya-i müdakkikin

ve sıddikin-i muhakkikin

ve dahi hükema-i müminin,

bu Zâtın üssül-esas davası olan vahdaniyeti

kuvvetli bürhanlarıyla bilittifak ispat ve tasdik ettikleri gibi,

bu muallim-i ekberin ve bu üstad-ı azamın

hakkaniyetine ve sözlerinin hakikat olduğuna

ittifakla şehadetleri,

gündüz gibi bir hüccet-i risaleti ve sadıkıyetidir.

Mesela, Risale-i Nur yüz parçası ile

bu Zatın sadakatinin birtek bürhanıdır.

19. Mektup | 214

***

Yâ Rab, bizi mahşerde bu ikrar ile haşret..

2009-04-20T09:42:00.013+03:00

On Dört Asır Evvel

Ondört asır evvel, yine böyle bir geceydi,
Kumdan, ayın ondördü, bir öksüz çıkıverdi!

Lakin, o ne hüsrandı ki: Hissetmedi gözler,
Kaç bin senedir halbuki bekleşmedelerdi!

Neden görecekler, göremezlerdi tabii;
Bir kere, zuhur ettiği çöl en sapa yerdi,

Bir kerede, mamure-I dünya, o zamanlar,
Buhranlar içindeydi, bu günden de beterdi.

Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta;
Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi!

Fevza bütün afakını sarmıştı zeminin.
Salgındı, bugün şarkı yıkan, tefrika derdi.

Derken, büyümüş kırkına gelmişti ki öksüz,
Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi!

Bir nefhada insanlığı kurtardı o ma'sum,
Bir hamlede kayserleri, kisraları serdi!

Aczin ki, ezilmekti bütün hakkı dirildi;
Zulmün ki, zeval aklına gelmezdi geberdi!

Alemlere rahmetti evet şer-i mübini,
Şehbalini adl isteyenin yurduna gerdi.

Dünya neye sahipse, O'nun vergisidir hep;
Medyun ona cemiyyet-i, medyun O'na ferdi.

Medyundur o masuma bütün bir beşeriyet
Ya Rab, bizi mahşerde bu ikrar ile haşret.

Mehmed Akif Ersoy

Ne kadar da sabırlısın Yâ Rabbî..

2009-04-19T19:32:00.007+03:00

Mal Senin..Mülk Senin..Buyuran Sensin,
Hükmünü, apaçık duyuran Sensin,
Yaratan.. Yaşatan.. Doyuran Sensin,
Yine de kulların, şeytana tâbî;
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Kur'ân'a cür'et var, göz göre göre,
Ayaklar altında, örf, âdet, töre,
''İslam'' türetmişiz, herkese göre;
Olmuşuz... Para, pul, putlara tâbî;
Ne kadar da sabırlısın Yâ Rabbî...

Cezâ ve mükâfat, Kur'ân'da çok net,
Kimsede ne korku.. Ne de bir gayret.
Sanki.. Bize değil, Cehennem Cennet;
Olmuşuz.. Fal, büyü, cinlere tâbî;
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Dünyayı boğarken, zulmün tekeli,
Terâziyi tutan, eller lekeli.
Çatıları basmış, cehâlet seli;
Olmuşuz.. Bir kara vicdâna tâbî;
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

O ''Kâlû Belâ'' yı unuttuk çoktan,
İşret soframızda, kuş sütü noksan.
Kimin umûrunda; ''Mâide doksan'';
Olmuşuz.. ''Hayyamcı'' fırkaya tâbî;
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Fakirdik.. Ve lâkin, haddi bilirdik,
Secdede hamd ile, vecde gelirdik.
Üç kuruş gördükçe, sanki delirdik;
Kıldık.. Her güzeli, çirkine tâbî;
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Delik deşik olmuş, âhlak yasası,
Sülüklerle dolmuş, devrân kasası.
Mahşermiş... Mîzanmış... Kimin tasası;
Artık.. Rüşvet bile, rüşvete tâbî;
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Yüz yüze ikrâmda, sahte bir yarış,
Dostun arkasından, diller bir karış.
Lâfta kalmış... Sevgi, saygı ve barış;
Olmuşuz.. Selâmsız bir nesle tâbî;
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Bir yanda milyonlar, aç, sefil bekler,
Bir deri bir kemik, üryân bebekler,
Bir yanda el bebek, kaniş köpekler;
Olmuşuz.. Bencil bir nesle tâbî;
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Denizler kokuşmuş, dağlar yanmada,
Bacalar, göklere zehir sunmada,
Dünya can çekişir; son savunmada;
Nîmete nâmertçe, açmışız harbi,
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Herşeyi uydurduk, hâşâ Kitaba,
Haram ve helâli, koyduk bir kaba;
Çorbamıza bile, karıştı ribâ,
Sana ve Resûl'e, açmışız harbi,
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Alışmış dilimiz, fitne tadına,
İslâm zulmedermiş, güyâ kadına.
Yalan söylüyoruz, Kur'ân adına;
Yüce Kelâmına, açmışız harbi
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî....

Nasıl da bastırmış.. Küfrân sisleri,
Kaybolmuş.. Nebî'nin, nûrlu izleri.
Bunca belâ.. Uyarmıyor bizleri;
Olmuşuz.. Kör, sağır bir nesle tâbî;
Ne kadar da sabırlısın.. Yâ Rabbî...

Anlatmaya, dilde lisan yetmiyor,
Utancından, durdu kalem gitmiyor,
Ne yapsak da, bizde kusur bitmiyor;
Olmuşuz.. Bir kere isyâna tâbî;
Kurtar bizi.. Kurtar bizi.. Yâ Rabbî...

CENGİZ NUMANOĞLU

Kabir kapısını kapamak çaresi varsa, söyle..?

2009-04-17T22:27:00.007+03:00

Eğer ölümü öldürüp, zevâli dünyadan izâle etmek

ve aczi ve fakrı beşerden kaldırıp

kabir kapısını kapamak çaresi varsa, söyle; dinleyelim.

Yoksa sus!

Kâinat mescid-i kebîrinde, Kur'ân, kâinatı okuyor.

Onu dinleyelim.

O nûr ile nurlanalım.

Hidâyetiyle amel edelim.

Ve onu vird-i zebân edelim.

Evet, söz odur ve ona derler.

Hak olup, Haktan gelip, Hak diyen

ve hakikati gösteren

ve nurânî hikmeti neşreden odur.

7. Söz

Yakînimiz sana yakın olduğunda, sen bize yakın olacaksın ey Kâbe!

2009-04-16T09:14:00.009+03:00

Göz görmekle görünmezsin sen,

mânânı gönül gözümüze göster ey Kâbe!

Sen ki Hz. Ali’nin doğduğu mekânsın,

Ali hakikatini içimizde doğdur...

Ki kalblere ve kıtalara Zülfikâr’la yeniden biçim verelim...

Kalemimiz kılıç, kılıcımız kalem olsun ki,

Ebrehe’ler harim-i îmâna giremesin…

Zikir ve duâ kelâmlarımız

zamanın Ebrehe ordularını delip dağıtsın ey Kâbe!

Hüseyin Eren

***

Cevâmiül kelîm

2009-04-15T13:20:00.013+03:00

***

Bir müslim ne derece dine mütemessik ise,

o derece kibrinden, gururundan, hattâ izzet-i rütebîden

fedakârlık etmek gerektir.

Sünuhat

***

Bir adam müstaid ve kabil olduğu şeyi terk

ve ehil olmayan şeye teşebbüs etmek,

şeriat-ı hilkate büyük bir itaatsizliktir.

Muhakemat

***

Dalâlet fikrîdir; zulümât kalbîdir; israf cesedîdir.

Sözler | 667

***

Büyük görünme, küçülürsün.

Sözler

***

Milletin kalb hastalığı, zaaf-ı diyanettir; bunu takviye ile sıhhat bulabilir.

Tarihçe-i Hayat

***

Tenkidi eğer insaf işletirse, hakikati rendeçler.

Eğer gurur istihdam etse, tahrip eder, parçalar.

Hutbe-i Şamiye

***

Sükut etmek, bazan muhatabın insafa gelip

matlup işe muvafakatine sebep olur.

İşaratül-İcaz

***

Tebeddül-ü esma ile hakaik tebeddül etmez.

Tarihçe-i Hayat

***

Onların nefislerini kendi nefsine tercih etmek..

2009-04-14T09:11:00.006+03:00

Ey kardeşlerim!

Kur'ân-ı Hakîmin hizmetindeki mesleğimiz

hakikat ve uhuvvet olduğu

ve uhuvvetin sırrı,

şahsiyetini kardeşler içinde fâni edip

onların nefislerini kendi nefsine tercih etmek olduğundan,

mâbeynimizde bu nevi hubb-u cahtan gelen rekabet

tesir etmemek gerektir.

Çünkü mesleğimize bütün bütün münâfidir.

Madem kardeşlerin şerefi umumiyetle her ferde ait olabilir;

o büyük şeref-i mânevîyi

şahsî, hodfuruşâne, rekabetkârâne, cüz'î bir şerefe ve şöhrete

fedâ etmek,

Risale-i Nur şakirtlerinden yüz derece uzak olduğu ümidindeyim.

Yirmi Birinci Lema | 169

***

Karşımda müthiş bir yangın var, içinde evlâdım yanıyor..!

2009-04-13T10:26:00.006+03:00

***

Yeni Asya’nın size ve ailenize kazandırdığı en

önemli değerler neler olmuştur?

Bu sorunuza çocukluk yıllarıma giderek cevap vermek istiyorum.

1949 yılında ilkokula gittim. Kur’ân okumanın yasak olduğu zamanlarda, Kur’ân okumaya gidiyordum.

29 harfi okumak için öğretmen kaldırdığında önce A, B, C diye okudum;

sonra da “Elif, Be, Te” diyerek üç harf de ondan okudum.

Bunun üzerine öğretmen beni sokağa çuval gibi atmıştı.

6 yaşındaki bir çocuğa yapılan hareket yetmemiş gibi okulu bitiremedim.

9 yaşında sigaraya, 15 yaşında uyuşturucuya başlamış oldum.

Bir hareketin yaptığı tahribâtı düşünün.

Dinden, maneviyattan yoksun bırakılan neslin gelebileceği durum benim hayatımla örtüşüyor.

Yeni Asya’yı tanımamış olsaydım, halimi siz düşünün.

Risâle-i Nur’u tanımadan önce, sokaklardaki tinerci çocuklardan farkım yoktu. Öncelikle Risâle-i Nur beni yangından kurtardı.

Üstadın “Karşımda müthiş bir yangın var, içinde evlâdım yanıyor” diye söylediği söze muhataptım.

Yaşanan olayları o günün şartlarına göre düşünmek gerekir.

1961 yılında mahallede beraber olduğumuz arkadaş, akrabasına küfürler etmeye başlayınca, bir kişinin bıçaklı saldırısına uğradı, bıçaklayan kaçtı.

Olaya şahit olmuştum. Kimsede şahitlik etmedi.

Ben de hastanede koma halinde iken, 10 gün yanında kaldım.

O halde iken bile ‘Son dublemi ver’ diyordu.

Demek ki insan yaşadığı hâl üzere ölürmüş.

Hakim karşısına çıktığımda şahitlik yaptım.

Sonuç itibarıyla bıçaklayan kişi ânında 24 yıl cezaya çarptırıldı.

1962 yılında aynı halde bıçaklı saldırıya uğruyor, hastaneye kaldırılıyorum. Vücudumuza sahip çıkamamış, emanete hıyanet etmiştik.

1971 yılında Zübeyir Ağabeyin cenazesine gittim.

‘Kirazlımescit’ten kaldırılacaktı.

Herkes yüzüne bakıyor, ben ise,

“Allah’ım onun hâl ve etvarını bana da nasip et” diye duâ ediyordum.

Yeni Asya Gazetesi 01.04.2009

***

Nura karşı incizap, sîmalarımızda okunuyor..

2009-04-12T13:35:00.003+03:00

***

Elhamdülillah, bu sene Isparta daki talebelerinizi

dünyevi meşağil daha çok gaflete sokmadı.

Hizmet-i Nuriyedeki gayretlerimiz ciddi bir surette devam ediyor.

Herbirimizin kalblerimizdeki Nura karşı incizap, simalarımızda okunuyor.

Sanki bu talebelerinizin kalbleri sevinçle doludur.

Evet sevgili Üstadımız, bütün talebeleriniz hep birden diyorlar:

Liyakatsizliğimiz, hiçliğimizle beraber safiyane istihdam edildiğimiz

bu hizmet-i Nuriyede bedi bir Üstada

hem talebe, hem katip, hem muhatap, hem naşir,

hem mücahid, hem halka nasih, hem Hakka abid

olmak gibi cihandeğer güzelliklerin hepsini birden bize veren

Hazret-i Allah'a ne kadar şükretsek azdır.

Ve bu yapmak istediğimiz şükürler dahi,

Halıkımızın fazlıyla kalbimize gelen bir ihsan olduğunu tahattur eden

biz talebelerinizin kalblerini sürur ve sevinç dolduruyor.

Masum Nursluların Üstadımızın

küçüklüğünde geçirdikleri hayatın müteşekkirane bir tarzı,

hal ve etvarımızda okunuyor.

Hudutsuz şükürler, nihayetsiz senalar olsun o Zât-ı Zülcelâle ki,

bizleri cehl-i mutlak derelerinden,

isyan ve küfran bataklıklarından

lütuf ve keremiyle çıkarıp,

gözleri kamaştıran en parlak bir Nur'a talebe etmiştir.

Eğer sevgili Üstadımız "iktiran" tabir edilen iki nimetin beraber geldiğini

daha evvelden bize izah etmeseydi,

çok minnettarlıklarımızı

kalblerimize tercüman olan kalemlerimizden okuyacaklardı.

Evet, sevgili Üstadımız, biz kendimize bakıyoruz,

Risale-i Nur'a muhatap olamıyoruz.

Buna rağmen, ihtiyaç şiddetlendikçe,

Halık-ı Rahimin merhametli tecellilerini müşahede ediyoruz.

Kalb-i Üstad, parlak bir ayna, bir mazhar, bir ma'kes;

lisân-ı Üstad; âli bir mübelliğ, bir muallim, bir mürşid;

hâl-i Üstad, tecessüm etmiş

en güzel bir örnek, bir nümune, bir misâl oluyor.

Tavaif-i beşerin ihtiyaçları yazılıyor, gösteriliyor.

ilâ âhir..

Emirdağ Lâhikası | 60

***

Güller açmış Ravzâsında..

2009-04-12T13:09:00.007+03:00

Gönül O'nun a.s.m sevdâsında..

***

Mânevî buhranların tiryâkı..(?)

2009-04-10T12:52:00.002+03:00

***

Büyük hâli için resme tıklayınız.

***

Ben batıp gidenleri sevmem..

2009-04-10T12:14:00.005+03:00

Ey nefsim! Kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:

"Fânîyim, fânî olanı istemem;

âcizim, âciz olanı istemem.

Ruhumu Rahmân'a teslim eyledim, gayrı istemem.

İsterim, fakat bir yâr-ı bâkî isterim.

Zerreyim, fakat bir şems-i sermed isterim.

Hiç ender hiçim, fakat bu mevcûdâtı umumen isterim."

17. Söz | 201

***

Azıcık temâşâ..

2009-04-08T16:19:00.003+03:00

Rahmetin himâyeti..

Ha gayret..az kaldı..

Ölüme gülmek..

Kudretine, cemâline kurban olduğum Rabbim..

Can kafesten çıkmadan..Yâ Ğaffar..

Duâya icâbet "Kün" iledir..

***

Saray-ı Kur'ân'ın has hazinesi..

2009-04-07T20:26:00.002+03:00

***

Muhterem Üstad,

Allah Zülcelâl Hazretlerine ne kadar müteşekkir bulunsanız yeridir.

Acz ve fakr tezkeresiyle

girmeye muvaffak olduğunuz saray-ı Kur'ân'ın has hazinesinden,

gözler görmemiş, kulaklar işitmemiş cevherleri görüyor

ve mezun olduğunuz miktarını

necim necim çıkartarak

evvelâ kendiniz bakıyor, sonra

"Eyyühe'l insan!

İşte bakınız,

bu misafirhaneyi açan, âlemleri rahmetiyle yaratan,

sizi hikmetiyle halk buyurup bu âleme gönderen

Sultan-ı Kâinat,

bin üçyüz küsur sene evvel,

büyük bir elçisi Habîb-i Ekremi (a.s.m.) vasıtasıyla,

size hilkatteki hikmeti,

buraya gelmekteki maksadı,

ubudiyetin iktiza ettiği hizmeti, ilh, bildirmişti.

Bu âli tebligatı, o kudsî ahkâmı

sizin anlayacağınız lisanla anlatıyorum, dinleyiniz.

Eğer

aklınız varsa,

gözünüz görüyorsa,

insanlığınız varsa

hakikati anlar ve imana gelirsiniz"

diye beyanatta bulunuyorsunuz.

Barla Lâhikası - 42

***

Herbir misafir, gözünü açıp baktıkça görür ki..

2009-04-07T20:22:00.003+03:00

***

Kâinattan Hâlıkını Soran Bir Seyyahın Müşahedatıdır.

Evet, bu dünya memleketine ve misafirhanesine gelen

herbir misafir,

gözünü açıp baktıkça görür ki:

Gayet keremkârâne bir ziyafetgâh

ve gayet san'atkârane bir teşhirgâh

ve gayet haşmetkârâne bir ordugâh ve talimgâh

ve gayet hayretkârâne ve şevk-engizâne bir seyrangâh ve temâşâgâh

ve gayet mânidarâne ve hikmetperverâne bir mütalâagâh

olan bu güzel

misafirhanenin sahibini

ve bu kitab-ı kebîrin müellifini

ve bu muhteşem memleketin sultanını

tanımak ve bilmek için şiddetle merak ederken,

İlâ âhir..7. Şûa
_________

Âyetü'l-Kübra serâpâ zâhirden hakikate geçiştir..

***

Zâhirden hakîkate geçmek..

2009-04-07T20:16:00.003+03:00

***

Meselâ,

her zînazar, gözüyle,

yerden tâ Neptün seyyâresine kadar bir sâniyede çıkar;

her zîilim, aklıyla, kozmoğrafya kanunlarına binip,

yıldızların tâ arkasına bir dakikada gider;

her zîimân, namazın ef'âl ve erkânına fikrini bindirip,

bir nevi Mi'rac ile kâinatı arkasına atıp, huzura kadar gider;

her zîkalb ve kâmil velî, seyr ü sülûk ile,

Arştan ve daire-i esmâ ve sıfâttan kırk günde geçebilir.

Hattâ, Şeyh-i Geylânî, İmâm-ı Rabbânî gibi

bâzı zâtların ihbarât-ı sâdıkaları ile,

bir dakikada Arşa kadar urûc-u ruhânîleri oluyor.

Hem, ecsâm-ı nurânî olan melâikelerin

Arştan ferşe, ferşten Arşa kısa bir zamanda

gitmeleri ve gelmeleri vardır.

Hem, ehl-i Cennet, mahşerden Cennet bağlarına

kısa bir zamanda urûc ediyorlar.

Elbette bu kadar numûneler gösteriyorlar ki,

bütün evliyâların sultanı,

umum mü'minlerin imamı,

umum ehl-i Cennetin reisi

ve umum melâikenin makbulü olan

zât-ı Ahmediyenin (a.s.m.)

seyr ü sülûkuna medâr bir Mi'racı bulunması

ve onun makamına münâsip bir sûrette olması,

ayn-ı hikmettir ve gayet mâkuldür ve şüphesiz vâki'dir.

31. Söz | 525

***

Gitmek lâzım..Ötelere..

2009-04-07T11:45:00.004+03:00

GİTMEK LÂZIM..ÖTELERE..

Ne ki nefes Hû’yla ferah bulmadıkca..

Ne ki sayfa kalem Hakk’ı yazmadıkca..

Ne ki cânan derde derman olmadıkca..

Ne ki sürûr daim selâm olmayınca..

Ne ki eza Yâr’a tâbi olmadıkça..

Ne ki vuslat nâra canla yanmadıkca..

Ne ki yâren sırra vâkıf olmadıkça..

Ne ki cihad nefse kadem basmadıkca..

Ne ki ilim Nur’a vâsıl etmedikçe..

Ne ki ferah kalbte halvet olmadıkça..

Ne ki seher rûha urûc olmadıkça..

Ne ki hayat fenâya kalbolmadıkça..

Ne ki ölüm bâb-ı vuslat olmadıkça..

Ne ki mahşer hesab âsan olmadıkça..

Ne ki cennet rızâdade olmadıkça..

Her ne ki O’ndan berî,

O’ndan uzak..

Ey cân, kaldır ellerini, Allahu Ekber!

At arkaya..

Her ne varsa O’ndan berî..
O’ndan uzak..

Yâr secdede..

Var secdeye..
Emaneti ser secdeye..

Var git artık..

Ötelere..

Tâ ki cânın safâ bulsun..
Yâ Bâki entel Bâki..

***
hudabin

Onun ilmi vehbîdir..

2009-04-05T21:27:00.004+03:00

Beyazıd medresesi

Üstadımız işte bu medresede Şeyh Muhammed Celali Hazretlerinden üç ders almıştır.

Oğlu Şeyh Nizameddin Arvasî, babası Şeyh Muhammed Celâlî ve Üstad Bediüzzaman’ın üç aylık tahsiliyle alâkalı olarak şu bilgileri verir:

“Ben 1912 yılında dünyaya gelmişim. Arvasî Sülâlesi’ndenim.
Arvasîler dayım olurlar.
Ben kendim Üstad Bediüzzaman’ı görmedim.
Annem Sekine (Şeker kadın), ağabeyim Molla Muhammed Sıddık, Halife Yusuf ve Molla Şerif’ten Üstad hakkında birçok malûmatlar almıştım.

“Bediüzzaman, doğuda birçok medrese ve ulemanın yanına gidip, kendi ilim ve zekâ seviyesine uygun ders verecek âlim bulamayınca, on dört yaşındayken babamın medresesine gelmiş.
Babama meşhur ve maruf Hacı Seyyid Muhammed Celâlî derler.
Üstad babamın medresesinde üç ay tahsil görmüş.
Sonraki üç ayda ise ders almayıp, babamla ilmî münâzaralarda bulunmuş.

“Babamın doksan civarında talebesi varmış.
En küçüğü Bediüzzaman’mış.
Ama o zaman kendisine Molla Said denmekteymiş.
Talebelerin en küçüğü olmasına rağmen, bütün talebeler tarafından çok hürmet görürmüş.
Diğer talebelerin hepsine müderris ve müftü Sadullah Efendi tarafından dersler verilirken, tek başına yalnız Bediüzzaman babamdan ders alırmış.
Ders esnasında kimseyi de yanlarına almazlarmış.
Bediüzzaman babama, ‘Bu kitaplarla okuyup öğrenmekle baş edilmez, bu ilmin hazinesinin anahtarı sizdedir’ diyerek her ilimden sadece birer ders almış.
İlimde ve zekâda bütün talebelerin fevkinde imiş.
Gündüzleri babamdan ders alırken, Perşembe geceleri de Şeyh Ahmed Hanî’nin türbesine gidermiş.
Şüphelenen babam, küçük Said’in arkasına Halife Yusuf ve Molla Şerif’i takipçi koymuş.
Türbeye varan takipçiler, küçük Said`i görememiş, fakat içeriden ‘Belî Seydâ, belî Seydâ (evet hocam, tamam hocam)’ diye sesler duymuşlar.
Durumu gelip babama bildirmişler.
Babam talebelerine ‘Bundan sonra Said’e kesinlikle kimse karışmayacak’ diye emir vererek, yaşça büyük olan Molla Şerif’i de Bediüzzaman’ın hizmetine vermiş.
Molla Şerif’in anlattığına göre, ders esnasında bazen babam, bazen de Bediüzzaman sinirlenirmiş.
Bediüzzaman sinirlendiği zaman dışarı çıkarak medreseden uzaklaşırmış. Talebeler Bediüzzaman’ın medreseyi terk ettiğini söyleyince, babam, ‘Bırakın Said’i, bırakın Said’i, ona sizler karışmayın, o biraz sonra yine gelir’ diyerek cevap verirmiş.
Gerçekten de Üstad sinirleri yatışınca tekrar medreseye dönermiş.

“Üç aylık bu tahsilden sonra babam, Küçük Said`e ‘Artık sen ilmi tekemmül eyledin. Bizim sana verecek bir şeyimiz kalmadı’ diyerek icazetini vermiş.
Üstad, babamın elini öperek medreseden ayrılmış.
Daha sonraları, Birinci Cihan Harbine kadar, her yıl evimize gelerek, babamı ziyaret edermiş.
Bazı yıllar, Van’da açtığı medresedeki talebelerini de yanına alır, öyle gelirmiş. Babam, Bediüzzaman’a, `Yetiştirdiğim talebelerin hepsinin de üstadı sensin’ dermiş.
Üstad bir defasında babama hediye olarak bir çift yün çorap getirmiş.
Babam sadece talebelerden Halife Yusuf’la Üstad Bediüzzaman’ın bize gelmelerine müsaade edermiş.

“Daha sonraları Üstada annem de hediye olarak çorap vermişti. 1953 yılında babamın doksan dokuzluk yüsr tesbihini Üstada gönderdim. Üstad da bana kehribar doksan dokuzlu bir tesbih, bir mektup, ayrıca Nur Risâlelerinden Tılsımlar, Mektubat ve Zülfikar eserlerini göndermişti.

“Ağabeyim Molla Muhammed Sıddık da medresede Üstadla birlikte okuduğundan, Üstadın büyüklüğünü çok iyi biliyordu.

‘Bediüzzaman`ın ilmi Allah vergisidir, onun ilmi vehbîdir’ derdi.

Üstad, Emirdağ`ındayken ağabeyimle birlikte ziyaretine gidecektik.
Üstad ‘Onlar gelmesinler, ben oraya geleceğim’ diye haber göndermişti.”
Onlar birbirlerini görmeseler de çok iyi bir dosttular. Allah rahmet eylesin.

Onları ziyaret etmeye iştiyakın yok mudur?

2009-04-05T00:52:00.003+03:00

Bil..!

2009-04-04T11:31:00.008+03:00

***

Bil, ey hodgâm! Bu dünyada saadet, terk-i dünyada.

Hudâbîn isen, O kâfidir; bıraksan da, bütün eşya lehinde.

17. Söz | 188

***

Kerâmet ne ki..?

2009-04-04T10:50:00.014+03:00

İmâm-ı Rabbâni'ye demişler:

"Bir kerâmet göster."

Şöyle bir yürümüş:

"İşte" demiş "kerâmet."

***